فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤٢ - نيت زكات

نيّت زكات‌

٢٤٩- زكات از عبادات است و بايد به قصد قربةً الى اللّه- يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم- پرداخت شود، هرچند به قصد رياء آن را كنار گذاشته باشند.

٢٥٠- كسى كه زكات بر ذمّه دارد، اگر زكاتى كه بايد پرداخت كند متعدد باشد- يعنى هم زكات اموال نه‌گانه زكوى و هم زكات فطره بر او واجب باشد- بايد در هنگام نيت معيّن كند- هرچند به تعيين اجمالى- كه آنچه را پرداخت مى‌كند زكات مال است يا زكات فطره؛ ولى اگر زكاتى كه بايد بدهد متحد باشد- يعنى فقط زكات اموال زكوى يا فقط زكات فطره بر او واجب باشد- در اين صورت تعيين لازم نيست، مثلًا كسى كه زكات چند جنس از اجناس نه‌گانه زكوى بر او واجب است، اگر چيزى به قصد زكات بدهد و نيّت هيچكدام از آنها را نكند، چنانچه چيزى كه داده است هم جنس يكى از آنها باشد، زكات همان جنس حساب مى‌شود؛ و اگر پول بدهد كه هم جنس هيچكدام از آنها نيست، بين همه آنها قسمت مى‌شود، پس كسى كه زكات چهل گوسفند و بيست مثقال شرعى طلا بر او واجب است، اگر مثلًا يك گوسفند بابت زكات بدهد و نيّت هيچكدام از آنها را نكند، زكات گوسفند حساب مى‌شود؛ ولى اگر مقدارى پول نقره يا اسكناس بدهد، بين زكاتى كه براى گوسفند و طلا بدهكار است تقسيم مى‌شود.