فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٥ - چهارم - رسيدن به حد نصاب

آنها نر باشند يا ماده، يا بعضى نر باشند و بعضى ماده.

٥٩- اگر چند نفر با هم در مال زكوى شريك باشند، هر كدام از آنان كه سهمش به نصاب اول برسد، بايد زكات سهم خود را بدهد؛ و بر كسى كه سهم او كمتر از نصاب اول است زكات واجب نمى‌باشد.

٦٠- اگر يك نفر در چند جا گاو يا شتر يا گوسفند داشته باشد، چنانچه روى هم به اندازه نصاب باشند، بايد زكات آنها را بدهد.

٦١- در وجوب زكات گاو و گوسفند و شتر فرقى نيست بين اينكه سالم باشند يا مريض، معيوب باشند يا بدون عيب، پير باشند يا جوان، پس اگر كسى گاو يا گوسفند يا شترى كه دارد مريض و معيوب باشند نيز بايد زكات آنها را بدهد.

٦٢- اگر كسى گاو يا گوسفند يا شترى كه دارد همه مريض يا معيوب يا پير باشند، مى‌تواند زكات را از خود آنها بدهد؛ ولى اگر همه سالم و بى عيب و جوان باشند، نمى‌تواند زكات آنها را از حيوانات زكوى مريض يا معيوب يا پير بدهد؛ بلكه اگر بعضى از آنها سالم و بى‌عيب و جوان و بعضى ديگر مريض و معيوب و پير باشند، احتياط واجب آن است كه براى زكات آنها حيوان سالم و بى‌عيب و جوان بدهد؛ مگر اينكه تعداد حيوانات مريض و معيوب و پير، به تنهايى به حدّ نصاب باشد.

٦٣- اگر كسى پيش از تمام شدن ماه يازدهم گاو و گوسفند و شترى را كه دارد با چيز ديگر عوض كند، يا نصابى را كه دارد با نصاب ديگرى از همان جنس عوض نمايد- مثلًا چهل گوسفند بدهد و چهل گوسفند ديگر بگيرد- زكات بر او واجب نيست.

٦٤- كسى كه بايد زكات گاو يا گوسفند يا شتر را بدهد، اگر زكات آنها را از مال ديگرش بدهد، تا وقتى كه تعداد آنها از حدّ نصاب كم نشده است، همه ساله بايد زكات آنها را بدهد؛ و اگر زكات را از خود آنها بدهد و از نصاب اول كم شود، زكات بر او واجب نمى‌باشد، پس كسى كه چهل رأس گوسفند دارد، اگر از مال ديگرش زكات آنها را بدهد، تا وقتى كه تعداد گوسفندهاى او از چهل رأس كم نشده است، همه ساله بايد يك گوسفند بدهد؛ و اگر از خود آنها بدهد، تا وقتى تعداد آنها به چهل نرسيده است،