فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧٠ - پنجم - شروط و احكام فديةعوض

مى‌گيرد مالك مى‌شود و هر كارى بخواهد مى‌تواند با آن انجام دهد.

شرط چهارم- مراعات عدد مساكين:

٢٢٧- در كسوة- پوشاندن- نيز مانند اطعام، مراعات عدد مساكين معتبر است، پس اگر كسى يك فقير را ده نوبت بپوشاند يك نوبت به حساب مى‌آيد.

٢٢٨- اگر كفاره دهنده به تعداد مورد نياز در كفاره‌اش از مساكين دسترسى نداشته باشد، بايد هر تعداد مسكين را كه به آنها دسترسى دارد بپوشاند، و منتظر بماند تا به تعداد باقى‌مانده دسترسى پيدا كند؛ ولى احوط آن است كه اگر مثلًا قرار است شصت مسكين را بپوشاند اما در شهر خودش بيش از سى مسكين وجود ندارد، آن سى نفر مسكين را دو بار بپوشاند، و بعداً كه به مساكين ديگر دسترسى پيدا كرد، سى نفر ديگر را هم بپوشاند.

٢٢٩- در مسكينى كه مى‌خواهند او را بپوشانند، فرقى نيست بين اينكه صغير باشد يا كبير، مرد باشد يا زن؛ بلى، اكتفاء به پوشاندن بچه شير خوارى كه يك ماهه يا دو ماهه است محل اشكال مى‌باشد؛ و احتياط ترك نشود.

پنجم- شروط و احكام فِديَة (عوض):

فِديَة- عوض- عبادتى است كه واجب مى‌باشد، و داراى شروط و احكامى است كه در بعضى از آنها با «شروط و احكام اطعام مسكين» مشترك مى‌باشد، يعنى در فديه نيز مانند اطعام مسكين بايد: ١- شخص مسكين مسلمان بلكه مؤمن باشد، ٢- شخص مسكين واجب النفقه فديه دهنده نباشد، ٣- طعام فديه عرفاً از اطعمه باشد، ٤- طعام فديه سالم باشد، ٥- طعام فديه با غير خوراكى ممزوج نباشد.

و بعضى ديگر از آن شروط و احكام مختص به فديه مى‌باشند، كه در ذيل بيان مى‌گردند:

٢٣٠- هرگاه چند فديه بر ذمّه مكلف جمع شود، مى‌تواند همه آن فديه‌ها را به يك فقير بدهد.