فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣ - شرط نهم - خوف نداشتن از بيمارى

مى‌شود- بر حسب وظيفه خود غسل جنابت يا غسل حيض يا نفاس را انجام دهند.

شرط ششم- پاك بودن از حيض و نفاس در طول روز رمضان:

٤٢- زنى كه مى‌خواهد روزه بگيرد، روزه‌اش در صورتى صحيح است كه در طول روز- يعنى از اذان صبح تا مغرب- از خون حيض و نفاس پاك باشد، بنابر اين اگر در بين روز به اندازه سر سوزنى خون حيض يا نفاس ببيند، روزه‌اش باطل مى‌شود، اگرچه مقدار كمى به غروب مانده باشد.

شرط هفتم- مسافر نبودن، به گونه‌اى كه نماز قصر شود:

٤٣- روزه در صورتى صحيح است كه شخص روزه گيرنده مسافرى نباشد كه نمازش شكسته است، بنابر اين كسى كه روزه است، اگر پيش از ظهر شرعى به سفرى برود كه نمازش در آن سفر شكسته است، روزه او پس از رسيدن به حدّ ترخص باطل مى‌شود.

٤٤- اگر مسافر در جايى قصد ده روز كند، بايد مانند شخص حاضر روزه‌هاى واجب خود را در آنجا بگيرد؛ و اگر در حالى كه روزه است پيش از ظهر شرعى از قصد خود برگردد، دوباره حكم مسافر بر او جارى مى‌شود، و روزه آن روزش باطل مى‌گردد، و در روزهاى بعد نيز نبايد روزه بگيرد؛ اگرچه نماز پس از تثبيت قصد اقامت ده روز بايد تمام خوانده شود، هرچند مسافر از قصد اقامت ده روز برگردد.

شرط هشتم- مريض نشدن، به گونه‌اى كه روزه براى او مضرّ باشد:

٤٥- كسى كه روزه گرفته است، اگر در بين روز مريض شود، به گونه‌اى كه ادامه روزه براى او مضرّ باشد، روزه‌اش باطل مى‌شود، چه ادامه دادن روزه باعث طول كشيدن بيمارى او شود و چه باعث شدت بيمارى او گردد.

٤٦- اگر روزه‌دار در بين روز به درد چشمى كه روزه براى آن ضرر دارد مبتلاء شود، روزه آن روزش صحيح نمى‌باشد.

شرط نهم- خوف نداشتن از بيمارى:

٤٧- كسى كه روزه است، چنانچه در بين روز اين خوف و ترس بر او عارض شود كه اگر روزه را ادامه دهد مريض مى‌شود، روزه‌اش صحيح نمى‌باشد.