فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٤١ - پانزدهم - ازاله مو از بدن

علم و عمد باشد و چه از روى ندانستن مسأله؛ هرچند در صورت ماليدن آن به بدن، پرداخت كفّاره- به ترتيب مذكور در فقره قبل- احوط است.

پانزدهم- ازاله مو از بدن:

٩١- اگر شخص محرم سر خود را بدون ضرورت بتراشد، بايد استغفار كند، و بنابر احتياط واجب يك گوسفند هم به عنوان كفّاره بدهد؛ و اگر به جهت ضرورت سر خود را بتراشد- مثلًا وجود مو موجب ناراحتى او يا موجب ايجاد شپش يا موجب سر درد شده باشد- معصيت ندارد ولى بايد كفاره بدهد، و در كفاره آن مخيّر است بين اينكه يك گوسفند ذبح كند يا سه روز روزه بگيرد يا شش مسكين را اطعام نمايد و به هر كدام از آنها دو مُدّ- يك و نيم كيلو گرم- طعام بدهد.

٩٢- اگر شخص محرم موى سر خود را با كارى غير از تراشيدن ازاله كند، بنابر احتياط واجب بايد كفّاره‌اى را كه براى تراشيدن موى سر گفته شد بدهد.

٩٣- اگر شخص محرم موهاى زير هر دو بغل خود را برطرف كند، بايد يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد؛ و بنابر احتياط واجب اگر موهاى زير يك بغل خود را بر طرف نمايد نيز بايد اين كفاره را بپردازد.

٩٤- اگر شخص محرم قسمتى از سر خود را بتراشد- به گونه‌اى كه عرفاً بگويند سرش را تراشيده است- يا موى قسمتى از بدن خود- غير از سر و زير بغل- را بتراشد، بنابر احتياط واجب حكم آن حكم تراشيدن همه سر است، كه در فقره (٩١) بيان شده است، و همچنين است اگر آن موها را با كارى غير از تراشيدن برطرف كند.

٩٥- اگر شخص محرم يك يا چند مو از ريش يا غير ريش خود را بكند، بايد يك مشت طعام به عنوان صدقه بدهد؛ و بهتر آن است كه دو مشت طعام به عنوان صدقه بدهد.

٩٦- اگر شخص محرم از روى عمد دست به سر يا ريش خود بكشد و خود بخود و بدون قصد مويى كنده شود، بايد يك مشت طعام به عنوان صدقه بدهد؛ ولى اگر براى وضوء يا غسل دست به صورت يا بدن خود بكشد و خود بخود مويى زائل شود، كفّاره‌