فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢١٤ - مخارج زكات

١٣٦- كسى كه بدون تراكتور و گاو و چيزهاى ديگرى كه براى زراعت لازم مى‌باشند مى‌تواند زراعت كند، اگر آنها را بخرد ولى نه براى زراعت، نبايد پولى را كه براى خريد آنها داده است جزء مخارج حساب كند؛ ولى اگر آنها را براى بهبود زراعت بخرد، حكم آن به گونه‌اى است كه در مسأله بعد بيان مى‌شود.

١٣٧- كسى كه بدون تراكتور و گاو و چيزهاى ديگرى كه براى زراعت لازم مى‌باشند نمى‌تواند زراعت كند، اگر آنها را بخرد و به واسطه زراعت بكلّى از بين بروند، مى‌تواند تمام قيمت آنها را جزء مخارج حساب كند؛ و اگر مقدارى از قيمت آنها كم شود، مى‌تواند آن مقدار را جزء مخارج حساب كند؛ ولى اگر بعد از زراعت چيزى از قيمتشان كم نشود، نبايد چيزى از قيمت آنها را جزء مخارج حساب كند.

١٣٨- اگر كسى در يك زمين جو و گندم كه زكات آنها واجب است و چيزهايى مثل برنج و لوبيا كه زكات آنها واجب نيست بكارد، چنانچه مقصودش زراعت چيزى بوده كه زكات ندارد و بعداً چيزى را كه زكات دارد زراعت كرده است، نبايد مخارج را از حاصل زكوى كم كند، و همچنين اگر مقصود او زراعت غير زكوى باشد و بعد از اتمام شخم و سائر كارهاى مقدماتى زراعت قصد كند كه زراعت زكوى بكارد نبايد مخارج پرداخت شده را از حاصل زكوى كم كند؛ ولى اگر مقصودش زراعت چيزى بوده كه زكات دارد و بعداً چيزى را كه زكات ندارد زراعت كرده است، مى‌تواند تمام مخارج را از حاصل زكوى كم كند؛ و در صورتى كه مقصودش زراعت هر دو بوده است، بايد مخارجى را كه كرده است بين هر دو تقسيم نمايد، مثلًا اگر هر دو به يك اندازه بوده‌اند، مى‌تواند نصف مخارج را از جنسى كه زكات دارد كسر كند.

١٣٩- كسى كه زراعت زكوى دارد، اگر براى شخم زدن زمين يا كار ديگرى كه تا چند سال براى زراعت فائده دارد مبالغى خرج كند، مى‌تواند آن را جزء مخارج سال اول حساب كند؛ هرچند احوط است كه آن مبالغ را بر چند سالى كه براى زراعت فائده دارند تقسيم نمايد.

١٤٠- اگر كسى در چيزى شك كند كه از مؤونه و مخارج زراعت زكوى هست يا نه،