فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٨٤ - نوع ششم - روزه واجب به سبب نذر يا عهد يا قسم

٣٢٩- اگر كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد كه چند روز روزه بگيرد، پى در پى يا با فاصله گرفتن آنها تابع قصد او در هنگام نذر يا عهد يا قسم مى‌باشد.

٣٣٠- روزه‌هاى واجب به سبب نذر يا عهد يا قسم كه مقيّد شده‌اند به اينكه پى در پى گرفته شوند- چه معيّن باشند و چه مطلق- اگر از مكلف فوت شوند، بنابر احتياط واجب قضاء آنها نيز بايد پى در پى باشد.

٣٣١- كسى كه دو ماه روزه متتابع- پى در پى- بر او واجب است، اگر سى و يك روز از آنها را به صورت متتابع روزه بگيرد، جائز است بقيه آنها را اختياراً به صورت متفرق بجا آورد؛ مگر روزه واجب به نذر يا عهد يا قسمى كه دو ماه پى در پى در آن شرط شده باشد و يا به دو ماه پى در پى منصرف باشد.

٣٣٢- كسى كه نذر يا عهد كرده يا قسم خورده است كه يك ماه پى در پى روزه بگيرد، قول مشهور آن است كه بعد از گذشتن پانزده روز متتابع جائز است بقيه آن را اختياراً به صورت متفرق بگيرد؛ و لكن اين قول محل اشكال است، بنابر اين اگر بعد از گذشتن پانزده روز عمداً روزه‌اى از روزه‌هاى يك ماه متتابع را افطار كند، هرچند يك روز بيشتر به پايان يك ماه باقى نمانده باشد احتياط واجب آن است كه يك ماه روزه واجب را از سر بگيرد و آن را به صورت متتابع- پى در پى- انجام دهد.

٣٣٣- اگر كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد كه روزه‌اى را كه بالأصالة تتابع در آن شرط است- مانند سى و يك روز روزه پى در پى در كفاره افطار عمدى روزه رمضان- بطور متتابع- پى در پى- انجام دهد، در اين فرضيّه هرگاه در بين انجام آن اختياراً و بدون عذر روزه‌اى را افطار كند، بايد تمام آنها را از سر بگيرد و بطور متتابع انجام دهد، و همچنين است هرگاه شروع كند به گرفتن آن روزه متتابع در زمانى كه در بين آن، روزه واجب معيّنى مثلًا روزه ماه رمضان- واقع شود؛ ولى اگر نذر يا عهد كند يا قسم بخورد روزه‌اى را كه مانند روزه قضاء ماه رمضان تتابع بالأصالة در آن شرط نيست بطور تتابع انجام دهد، چنانچه در بين انجام آن اختياراً و بدون عذر روزه‌اى را افطار كند يا آن را به صورت متفرق بجا آورد، روزه‌اش صحيح است، و لازم نيست آن روزه را از