فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢ - شرط پنجم - باقى نماندن بر جنابت يا حيض يا نفاس تا اذان صبح

روزه و سائر عبادات او صحيح نمى‌باشند، پس بايد اسلام بياورد و روزه بگيرد.[١]

٣٧- اگر كافر در روز ماه مبارك رمضان پيش از ظهر مسلمان شود، چنانچه از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد، احتياط مستحب آن است كه نيّت روزه كند، و روزه آن روز را تمام نمايد؛ و اگر آن روز را روزه نگيرد، قضاء آن بر او واجب نيست.

شرط دوم- ولايت ائمّه اثنى عشر عليهم السلام:

٣٨- كسى كه روزه او همراه با ولايت ائمّه معصومين اثنى عشر و به دلالت و راهنمايى آن حضرات عليهم السلام نباشد، روزه‌اش فاقد شرائط قبول مى‌باشد، همچنانكه در جلد اول فقره (١٦) از بخش «اجتهاد و تقليد» بيان شده است.

شرط سوم- عقل:

٣٩- كسى كه روزه است، اگر در بين روز ديوانگى بر او عارض شود- حتى فقط يك لحظه- روزه او باطل مى‌شود، اگرچه مقدار كمى به غروب مانده باشد.

شرط چهارم- مست يا بيهوش نشدن:

٤٠- روزه‌دار بايد از طلوع فجر صادق تا مغرب شرعى به هوش باشد، بنابر اين كسى كه روزه گرفته است، اگر در بين روز بيهوشى يا مستى بر او عارض شود- حتى فقط يك لحظه- روزه آن روز او باطل مى‌شود، اگرچه مقدار كمى به غروب مانده باشد.

شرط پنجم- باقى نماندن بر جنابت يا حيض يا نفاس تا اذان صبح:

٤١- كسى كه قبل از اذان صبح روز ماه رمضان جنب شده است، و نيز حائض يا نفسائى كه قبل از اذان صبح روز ماه رمضان از خون پاك شده است، در صورتى روزه آنها صحيح است كه قبل از اذان صبح- به تفصيلى كه در ضمن تيتر صفحه ٢٨ بيان‌

[١] - بر اهل فن پوشيده نيست كه خداوند متعال( جلّ جلاله) انسان را در دين- اعتقادات و اخلاق و احكام عملى- مختار قرار داده و پاداش و ثواب را براى اعمال صحيح و داراى شرائط صحّت قرار داده است، بنابر اين شخص كافر مكلف، چون با اختيار خود كفر را انتخاب كرده است، مانعى ندارد كه از طرفى مكلّف باشد و از طرف ديگر خداوند متعال( جلّ جلاله) اعمال او را نپذيرد.