فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٤ - احكام شك مربوط به روزه قضاء

كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيّت كند، روزه او صحيح است.

٢٩٠- اگر كسى به قصد روز اول، روزه قضاء يا كفاره يا ... بگيرد و بعد معلوم شود كه روز دوم است، يا بالعكس، و يا به قصد قضاء روزه رمضان امسال روزه بگيرد و بعد معلوم شود كه فقط قضاء روزه سال گذشته بر ذمّه او بوده است، يا بالعكس، در تمام اين صُوَر روزه‌اش صحيح است.

٢٩١- اگر كسى روزه قضاء ماه رمضان را بعد از ظهر از روى عمد و با اختيار بهم بزند، بايد به گونه‌اى كه در فقره (٢٧٥) گفته شد كفاره بدهد؛ مگر در صورتى كه نداند باطل كردن روزه قضاء بعد از ظهر موجب كفاره مى‌شود، كه در اين فرض كفاره بر او واجب نيست.

احكام شكّ مربوط به روزه قضاء:

٢٩٢- اگر كسى بعد از ماه رمضان شك كند كه يك يا چند روز از ماه رمضان را روزه نگرفته است يا شك كند كه روزه‌هاى ماه رمضان را صحيح گرفته است يا نه، قضاء بر او واجب نيست.

٢٩٣- اگر كسى بداند روزه‌اى از روزه‌هاى ماه رمضان را افطار كرده است ولى نداند كه آيا عذرى مانند سفر يا بيمارى و ... داشته است كه فقط قضاء بر او واجب باشد، يا بدون عذر بوده است كه هم قضاء و هم كفاره بر او واجب باشد، فقط قضاء بر او واجب است، و كفاره بر ذمه او نمى‌باشد؛ اما اگر بداند چند روز از روزهاى رمضان را به جهت سفر يا بيمارى يا عذر ديگر روزه نگرفته است ولى تعداد آنها را نداند، بايد مقدارى را كه يقين دارد قضاء نمايد، و قضاء كردن مقدار زائد بر آن لازم نيست، مثلًا اگر نمى‌داند يك هفته قضاء روزه بر ذمّه اوست يا دو هفته، قضاء كردن روزه يك هفته كفايت مى‌كند.

٢٩٤- اگر كسى در ماه رمضان به واسطه عذرى چند روز روزه نگيرد و بعد شك كند كه چه وقت عذر او برطرف شده است، واجب نيست مقدار بيشترى را كه احتمال‌