فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٥ - جنس و مقدار فطره

دسترسى به مستحق داشته و به او نرسانده، ضامن مى‌باشد، و بايد عوض آن را بپردازد.

جنس و مقدار فطره:

٣٦٠- بنابر احتياط واجب كسى كه زكات فطره مى‌دهد بايد زكات فطره را از آنچه غذاء متعارف مردم شهر خود او است بدهد، هرچند معمولًا چيز ديگرى هم با آن مى‌خورند، مانند گندم و جو و برنج در اغلب شهرهاى ايران و عراق، و برنج در استانهاى شمالى ايران، و خرما و كشك و شير در نَجْد و بيابانهاى حجاز؛ و بهتر است كه زكات فطره را از نوع غذائى كه معمولًا براى خودش و خانواده‌اش تهيه مى‌كند بپردازد؛ هرچند بنابر اقوى پرداخت آن از غلّات اربعه- گندم، جو، خرما، كشمش- در هر صورت احوط است.

٣٦١- كسى كه هنگام غروب شرعى شب عيد فطر داراى شرائط وجوب زكات فطره باشد، بايد براى خودش و هريك از نان‌خورهاى خودش‌[١] يك صاع- كه تقريباً سه كيلو گرم است- گندم يا جو يا خرما يا كشمش يا برنج يا ذرّت يا شير يا كشك يا ...، به عنوان زكات فطره به مستحق بدهد، و اگر پول يكى از اينها را هم بپردازد كافى است، و در اين حكم فرقى نيست بين اينكه نان‌خورهاى او كوچك باشند يا بزرگ، مسلمان باشند يا كافر، أرحام باشند يا غير أرحام، دادن خرج آنها بر او واجب باشد يا نه، در شهر خود او باشند يا در شهر ديگر.

٣٦٢- كسى كه موقع غروب شرعى شب عيد فطر زكات فطره بر او واجب نيست، اگر تا پيش از ظهر روز عيد فطر شرائط وجوب زكات فطره برايش فراهم شود، مستحب است كه زكات فطره خودش و هريك از نان‌خورهاى خودش را بدهد.

٣٦٣- احتياط واجب آن است كه به يك فقير كمتر از يك صاع- يعنى كمتر از سه‌

[١] - مراد از نان خورها كسانى هستند كه هنگام غروب شرعى شب عيد فطر- يعنى وقت اذان مغرب اين شب- نان خور شخص محسوب باشند، چه از حيث معيشت تحت تكفل او باشند يا نباشند.