فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨ - دوم - طهارت از حدثهاى جنابت و حيض و نفاس در هنگام اذان صبح

تفصيل شرط نيست، پس اگر كسى قصد كند كه از انجام كارهايى كه اجمالًا مى‌داند نبايد آنها را انجام دهد خوددارى نمايد، قصد او شامل تمام مفطرات مى‌شود، و روزه‌اش با اين قصد صحيح است.

٧٣- اگر كسى در روزه اجمالًا قصد إمساك از جميع مفطرات را داشته باشد، ولى گمان كند كه فلان كار- مثلًا قى كردن عمدى- مُفطر نيست، چنانچه در حالى كه روزه است مثلًا از روى عمد قى كند روزه او باطل مى‌شود.

دوم- طهارت از حدثهاى جنابت و حيض و نفاس در هنگام اذان صبح:

٧٤- اگر شخص جُنُب عمداً تا اذان صبح غسل نكند يا اگر وظيفه او تيمم است عمداً تا اذان صبح تيمم نكند روزه‌اش باطل است؛ مگر در روزه واجب غير معيّن و روزه مستحب.

٧٥- اگر در روزه واجبى كه وقت آن معيّن است- مثلًا روزه ماه رمضان- شخص جنب تا اذان صبح غسل نكند و تيمم هم ننمايد، ولى غسل يا تيمم نكردن او از روى عمد نباشد- مثل آنكه شخص ديگرى مانع شود و نگذارد كه او غسل يا تيمم كند- روزه‌اش صحيح مى‌باشد.

٧٦- كسى كه جنب است و مى‌خواهد روزه واجبى كه وقت آن معيّن است- مثلًا روزه ماه رمضان- را بگيرد، چنانچه عمداً پيش از اذان صبح غسل نكند تا وقت تنگ شود، بايد تيمم كند و روزه‌اش را بگيرد، و در اين صورت روزه‌اش صحيح است.

٧٧- اگر شخص جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند، و بعد از يك روز يادش بيايد، بايد روزه آن روز را قضاء نمايد؛ و اگر بعد از گذشت چند روز يادش بيايد، واجب است روزه تمام روزهايى را كه يقين دارد جنب بوده است قضاء نمايد؛ و اگر تعييناً تعداد روزهايى كه جنب بوده است را نداند- مثلًا نداند سه روز جنب بوده يا چهار روز- بايد آن مقدارى را يقينى است- مثلًا سه روز در مثال مذكور- قضاء نمايد؛ مگر اينكه غسل ديگرى- و لو غسل مستحبى- بجا آورده باشد، كه در اين صورت روزه‌هايى كه بعد از انجام آن غسل گرفته است صحيح مى‌باشند، و قضاء آنها لازم نيست.