فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢١٣ - مخارج زكات

غلّات اربعه، ١١- اجاره ابزار و حيواناتى كه در تحصيل غلّات اربعه مورد نياز مى‌باشند.

البته شرح و احكام هريك از مخارج در فقرات بعد بيان خواهد شد.

١٣١- هرگاه سبب نقص ابزارى كه در تحصيل غلّات اربعه مورد نياز مى‌باشند بين زراعت زكوى- گندم و جو- و زراعت غير زكوى- مثلًا ارزن و ذرّت- مشترك باشد، مقدار نقصى كه به سبب زراعت زكوى پيدا شده است از زكات كسر مى‌شود.

١٣٢- جائز است مالك قيمت بذرى كه زكات به آن تعلق نگرفته يا زكات آن را پرداخته است جزء مخارج زراعت حساب كند، ولى بايد قيمت زمان كشت را حساب كند؛ و اگر آن را خريده است، بايد قيمت زمان خريد را حساب نمايد.

١٣٣- اگر زمين و اسباب زراعت يا يكى از اين دو ملك خود مالك باشد، نبايد كرايه آنها را جزء مخارج حساب كند، و نيز بابت كارهايى كه خودش يا زن و فرزندانش انجام داده‌اند و يا شخص ديگرى بدون اجرت انجام داده است، چيزى از حاصل كسر نمى‌شود.

١٣٤- بنابر احتياط واجب هزينه وزن كردن گندم و جو و خرما و كشمش براى جدا نمودن مقدار زكات، به عهده مالك است، و از محصول كسر نمى‌شود.

١٣٥- اگر كسى درخت انگور يا درخت خرما را بخرد، قيمت آنها جزء مخارج نيست؛ ولى اگر آنها را اجاره كند يا خرما و انگور را پيش از چيدن بخرد، پولى كه براى اجاره يا خريد خرما و انگور داده است جزء مخارج حساب مى‌شود، و نيز اگر زمينى بخرد و در آن گندم يا جو بكارد، پولى كه براى خريد زمين داده است جزء مخارج حساب نمى‌شود؛ ولى اگر زراعت را بخرد، پولى را كه براى خريد آن داده است مى‌تواند جزء مخارج حساب نمايد و از حاصل كم كند؛ و اما قيمت كاهى را كه از آن زراعت بدست مى‌آيد، بايد از پولى كه براى خريد زراعت داده كسر كند، مثلًا اگر زراعتى را پانصد تومان بخرد و قيمت كاه آن صد تومان باشد، فقط چهارصد تومان آن را مى‌تواند جزء مخارج حساب كند.