فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٨ - احكام كفاره روزه

احتياط- به جمع بين قضاء و كفاره مدّ- نبايد ترك شود.

احكام كفاره روزه:

٢٥٨- در كفاره مخّيره روزه ماه رمضان، مكلف بايد يا يك بنده آزاد كند و يا به تفصيلى كه در فقره بعد بيان مى‌شود دو ماه روزه بگيرد و يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام از آنها يك مدّ- هفتصد و پنجاه گرم- طعام بدهد؛ و چنانچه اينها برايش ممكن نباشد، بايد هر چند مدّ كه مى‌تواند به فقراء طعام بدهد و استغفار كند؛ و اگر دادن طعام به هيچ وجه در توان او نباشد، بايد فقط استغفار كند؛ و در دو فرض اخير احتياط واجب آن است كه هر وقت توانست كفاره را بدهد.

٢٥٩- كسى كه مى‌خواهد دو ماه كفاره روزه رمضان را بگيرد، بايد سى و يك روز آن را پى در پى بگيرد؛ و اگر بقيه آن پى در پى نباشد اشكال ندارد؛ بلكه جائز است بقيه آن را از روى اختيار متفرق بجا آورد.

٢٦٠- كسى كه مى‌خواهد پى در پى دو ماه كفاره روزه رمضان- بلكه هر روزه متتابعى غير از سه روز روزه عوض از قربانى كه در فقره (٢٩٩) ذكر شده است- را بگيرد، نبايد موقعى شروع كند كه در بين سى و يك روز، روزى باشد كه مانند عيد قربان روزه آن حرام است، پس كسى كه بايد دو ماه پى در پى روزه بگيرد، نبايد مثلًا اول شعبان شروع كند، بلكه يك روز يا بيشتر از ماه رجب باقى مانده شروع كند، تا لااقل سى و يك روز آن را بتواند متصل روزه بگيرد، و همچنين جائز نيست كه به روزه ماه شوال با يك روز از ماه ذيقعده اكتفاء كند، يا آنكه از روز اول ماه ذيحجّه شروع كند و تا روز اول ماه محرم روزه بگيرد، زيرا با فاصله شدن عيدين- عيد فطر و عيد قربان- كه روزه آنها حرام است ماه ناقص مى‌شود؛ بلى، هرگاه در ابتداء شروع به روزه نداند كه در بين آن فاصله واقع مى‌شود و اتفاقاً فاصله‌اى واقع شود، در اين صورت بنابر اصح آن فاصله ضرر ندارد؛ هر چند خلاف احتياط است.

٢٦١- كسى كه مى‌خواهد دو ماه متتابع- پى در پى- به عنوان كفاره روزه بگيرد يا هر روزه‌اى را كه تتابع- پى در پى بودن- در آن شرط است مى‌خواهد بگيرد، اگر در بين‌