فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٠ - حكم فرو بردن سر در آب

١٥٥- اگر كسى فراموش كند روزه است و مواظبت نكند، يا بى‌اختيار غبار و مانند آن به حلق او برسد، روزه‌اش باطل نمى‌شود؛ ولى اگر ممكن است بايد آن را بيرون آورد.

حكم فرو بردن سر در آب:

منظور از سر تمام قسمتهاى بالاى گردن است.

١٥٦- بر روزه‌دار حرام است كه عمداً تمام سر خود را در آب فرو برد، اگرچه موها و باقى بدن او از آب بيرون باشد، ولى روزه او باطل نمى‌شود؛ اما اگر تمام بدن خود را در آب فرو برد و مقدارى از سرش بيرون باشد اشكال ندارد.

١٥٧- اگر روزه‌دار نصف سرش را يك دفعه و نصف ديگر آن را دفعه ديگر در آب فرو برد اشكال ندارد.

١٥٨- اگر روزه‌دار شك كند كه تمام سرش زير آب رفته است يا نه، نبايد به شك خود اعتناء كند.

١٥٩- فرو بردن تمام سر در گلاب براى روزه‌دار حرام است؛ و احتياط واجب آن است كه سر را در آبهاى مضاف ديگر هم فرو نبرد؛ ولى فرو بردن آن در ديگر چيزهاى روان- مثلًا برف و باتلاق و ...- اشكال ندارد.

١٦٠- اگر روزه‌دار بى‌اختيار در آب بيفتد و تمام سرش را آب بگيرد يا فراموش كند كه روزه است و تمام سر خود در آب فرو برد اشكال ندارد.

١٦١- اگر روزه‌دار اطمينان داشته باشد كه با افتادن در آب تمام سرش زير آب نمى‌رود، چنانچه خود را در آب بيندازد و تمام سرش زير آب برود معصيت نكرده است.

١٦٢- اگر كسى فراموش كند كه روزه است و تمام سر خود را در آب فرو برد يا ديگرى به زور تمام سر او را در آب فرو برد، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است يا آن شخص دست خود را بردارد، معصيت نكرده است ولى بايد فوراً سر خود را از آب بيرون آورد.

١٦٣- هرگاه روزه‌دار به سر خود چيزى مانند صَمغ يا روغن كه مانع از رسيدن آب به‌