فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٧ - نوع سوم - روزه تعويض

و اين ده روز روزه را بايد در دو مرحله انجام دهد، يعنى سه روزش را بايد در سفر و هفت روزش را بايد در وطن بگيرد.

پنجم: روزه عوض از كفاره خروج از عرفات، براى كسى كه عمداً پيش از غروب شرعى روز عرفه- نهم ذى الحجّة- از عرفات بيرون برود و در همان روز برنگردد، كه در اين صورت بر او واجب است روز عيد قربان در منى‌ يك شتر قربانى كند، و اگر نتواند بايد هجده روز پى در پى روزه بگيرد؛ و اگربه هر دليل همان روز به عرفات برگردد و تا غروب در آنجا بماند، احتياط مستحب آن است كه كفاره مذكور را بپردازد و در صورت عجز از آن، عوض كفّاره- يعنى هجده روز روزه پى در پى- را انجام دهد.

ششم: روزه عوض از كفاره صيد شتر مرغ در حال احرام، براى مُحرمى كه شتر مرغى را صيد كند و بكشد، كه در اين صورت بايد يك شتر به عنوان كفاره نحر كند، و اگر نمى‌تواند بايد شصت مسكين را اطعام نمايد، و اگر اين هم برايش ممكن نيست بايد بجاى آن هجده روز روزه بگيرد.

هفتم: روزه عوض از كفاره صيد گاو وحشى در حال احرام، براى مُحرمى كه گاو وحشى را صيد كند و بكشد، كه در اين صورت بايد يك گاو به عنوان كفاره ذبح كند، و اگر نمى‌تواند بايد سى مسكين را اطعام كند، و اگر اين هم برايش ممكن نيست بايد بجاى آن نه روز روزه بگيرد.

هشتم: روزه عوض از كفاره صيد آهو يا صيد خرگوش يا صيد روباه در حال احرام، براى مُحرمى كه آهو يا خرگوش يا روباهى را صيد كند و بكشد، كه در اين صورت بايد يك گوسفند به عنوان كفاره ذبح كند، و اگر نمى‌تواند بايد ده مسكين را اطعام نمايد، و اگر اين هم برايش ممكن نيست بايد بجاى آن سه روز روزه بگيرد.

بطور كلى هر صيدى كه كفاره آن شتر است، چنانچه مكلف به شتر دسترسى نداشته باشد بايد شصت مسكين را اطعام كند، به اين ترتيب كه به هر مسكين يك مدّ- هفتصد و پنجاه گرم- طعام بدهد، و اگر اين هم برايش امكان نداشته باشد، بايد بجاى اطعام هر ده مسكين سه روز روزه بگيرد، كه مجموعاً هجده روزه مى‌شود؛ و هر صيدى كه كفاره‌