فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧٣ - سوم - وجوب استغفار در صورت عجز از انجام هر يك از كفارات

سوم: اگر طعام كفاره غذاء باشد، وقت نيّت آن هنگام شروع كردن مسكين به خوردن آن غذاء مى‌باشد.

دوم- لزوم تعيين كفارات غير معيّن:

٢٣٦- بر مكلف واجب است كه در هنگام پرداخت هر يك از كفارات، اگر معيّن نيست آن را معيّن نمايد، پس اگر چند كفاره بر ذمّه او باشد، واجب است هنگام اداء، هر كدام را معيّن كند؛ و چنانچه كفاره خود بخود معيّن باشد- مانند اينكه فقط يك كفاره بر ذمّه او باشد يا چند كفاره از يك نوع بر ذمّه او باشد- در اين صورت تعيين لازم نيست، پس اگر مثلًا فقط يك يا چند كفاره روزه رمضان بر ذمّه او باشد، چنانچه انجام كفاره روزه رمضان را نيّت كند مجزى است.

سوم- وجوب استغفار در صورت عجز از انجام هر يك از كفارات:

٢٣٧- بطور كلى در همه كفارات اگر كسى كه كفاره بر او واجب شده است از اداء آن عاجز باشد، واجب است استغفار كند.

٢٣٨- صور عجز از پرداخت كفارات عبارتند از:

الف- در كفارات مخيّره و كفارات مرتّبه و كفارات جمع، اگر عتق براى شخص كفاره دهنده ممكن نباشد، تكليف او نسبت به عتق ساقط مى‌شود؛ و اگر دو ماه روزه پى در پى و اطعام هم براى او ممكن نباشد، چنانچه كفاره مربوط به افطار روزه ماه رمضان باشد، حكم آن همان است كه در فقره (٢) گفته شد؛ و اگر مربوط به غير افطار روزه ماه رمضان باشد و كفاره دهنده عاجز از هر سه كفاره باشد- يعنى نتواند هيچ يك از عتق و دو ماه روزه پى در پى و اطعام شصت مسكين را انجام دهد- در خصوص كفاره ظهار بنابر اقوى و در غير آن بنابر احوط هجده روز روزه بگيرد؛ و بنابر احتياط در اين هجده روز روزه تتابع را رعايت كند؛ و اگر از اين هجده روز روزه نيز عاجز باشد، بنابر احتياط عوض آن دو ماه روزه پى در پى، هر مقدار كه بتواند روزه بگيرد، يا عوض‌