فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤١ - چهارم - سيد هاشمى نباشند

بگيرد، چه زكات مال باشد و چه زكات فطره؛ مگر اينكه ناچار باشد، و خمس و وجوه ديگر كفاف هزينه زندگى او را نكنند، كه در اين صورت جائز است زكات بگيرد؛ ولى بنابر احتياط واجب نبايد از حدّ ضرورت زندگى تجاوز كند.

٢٤٠- جائز است سيّد هاشمى هر سهم از سهام هشتگانه زكات را بر حسب استحقاقش از هاشمى ديگر بگيرد، چه زكات مال باشد و چه زكات فطره.

٢٤١- جائز است حاكم شرع سيّد هاشمى را عامل براى جمع آورى زكات هاشمى‌ها قرار دهد، و سهمى از همان زكات را به او بدهد.

٢٤٢- بر سيّد هاشمى جائز است كه از مسجد و مدرسه و پل و كاروانسرا و سائر اوقافى كه از سهم سبيل اللّه زكات ساخته شده‌اند استفاده نمايد.

٢٤٣- كسى كه معلوم نيست سيّد هاشمى است يا نه، جائز است به او زكات بدهند.

٢٤٤- زكات مستحب يا صدقات مستحبه ديگر را مى‌توان به سيّد هاشمى داد؛ هرچند خلاف احتياط است.

٢٤٥- اگر نعوذ باللّه سيّد هاشمى زناء كند، و بر اثر آن طفلى متولد شود، چنانچه آن طفل مستحق باشد، بنابر احتياط نبايد به او خمس داد، و دادن زكات غير هاشمى هم به او جائز نيست؛ اما پرداخت زكات هاشمى به او- البته از غير سهم فقراء- اشكال ندارد.

٢٤٦- ملاك در سيّد هاشمى بودن، منتهى شدن نسب به هاشم جدّ گرامى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از ناحيه پدر مى‌باشد، پس كسى كه فقط مادرش سيّد هاشمى است، مى‌تواند از زكات غير هاشمى استفاده كند.

٢٤٧- هاشمى بودن افراد به يكى از دو طريق ثابت مى‌شود: ١- شهادت دادن دو مرد عادل، ٢- شهرتى كه موجب اطمينان گردد، و همچنين هاشمى نبودن افراد نيز با يكى از اين دو راه ثابت مى‌شود؛ پس هاشمى بودن كسى، به صرف ادعاء خود او ثابت نمى‌شود؛ لكن با اقرار او به سيادتش، نبايد به او زكات بدهند.

٢٤٨- كسى كه سيادتش مشكوك است، اگر ادعاء كند كه سيّد هاشمى نيست، در صورت استحقاق مى‌شود به او زكات داد.