فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٢٩ - احكام انفال

و چه حرام گوشت، اعم از گوزنها و آهوها و شير و ببر و پرندگان هوا و ماهيان دريا و زنبورهاى عسل وحشى و ....

دهم: بوته‌ها و علفهايى كه در كوهها و درّه‌ها و دشتها و جنگلها و نيزارها و درياها و رودخانه‌ها مى‌رويند و ملك كسى نمى‌باشند، و همچنين سنگهايى كه در اين محلها وجود دارند.

يازدهم: هر زمينى كه صاحب ندارد، هرچند موات نباشد و قابل انتفاع باشد، مانند جزائر و معادن.

دوازدهم: صَفوَة الملوك (اموال برجسته و گرانبهايى كه متعلق به پادشاهان بوده‌اند، و در جنگ بدست مسلمين افتاده‌اند، مانند مركب بسيار خوب و لباس نفيس و جاريه خوشرو و شمشير برنده و زره فاخر)، البته در صورتى كه امام عليه السلام آنها را قبول فرمايند؛ و الا در زمره غنائم جنگى مى‌باشند.

سيزدهم: غنائمى كه در جنگهاى بدون اجازه امام معصوم عليه السلام يا در زمان غيبت آن حضرت عليه السلام بدون اجازه حكومت اسلامى جامع الشرائط بدست آمده باشند.

چهاردهم: زمينهاى مربوط به كفار كه بدون جنگ و خونريزى در اختيار مسلمين قرار مى‌گيرند.

پانزدهم: اموال كسانى كه از دنيا مى‌روند و وارث ندارند.

احكام انفال:

٢- تصرف شخصى در انفال به اندازه معمول و در حدّ نياز عرفى اشكال ندارد؛ ولى تصرفات خارج از معمول كه عرفاً نياز به اجازه دارند- مانند استخراج معادن و گنجها و استفاده عمده از جنگلها و سائر اموال عمومى- بنابر احتياط واجب بايد با اجازه حكومت عدل اسلامى باشد.

٣- انفال يكى از مهمترين منابع مالى و اقتصادى حكومت عدل اسلامى مى‌باشند، و حفظ آنها از هرگونه تجاوز و آفت و ضرر و زيان طبيعى و غير طبيعى وظيفه‌