فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٨ - گروه سوم - شرائط مختصه وجوب زكات گندم و جو و خرما و كشمش

١٠٣- اگر وزن گندم و جو و خرما در موقعى كه تر هستند و نيز وزن غوره در زمانى كه تبديل به انگور شده ولى خرما يا مويز نشده است، به ٢٨٨ من تبريز منهاى ٤٥ مثقال برسد و بعد از خشك شدن از اين مقدار كمتر شود، زكات آنها واجب نيست.

١٠٤- بنابر احتياط واجب زكات سُلْت و عَلَس بايد پرداخت شود.[١]

١٠٥- اگر گندم و جو و خرما و غوره را پيش از زمان واجب شدن زكات مصرف كنند، اگرچه خشك آنها به اندازه نصاب برسد زكات آنها واجب نيست.

١٠٦- اگر گندم و جو و خرما را بعد از تعلق زكات و پيش از خشك شدن آنها مصرف كنند، چنانچه خشك شده آنها به اندازه نصاب برسد بايد زكات آنها را بدهند.

١٠٧- خرما بر سه قسم است: ١- خرمايى كه آن را خشك مى‌كنند، كه حكم زكات آن بيان شد، ٢- خرمايى كه در حال رطب بودن يعنى در حالى كه تر است آن را مصرف مى‌كنند، كه در اين صورت اگر خشك آن به اندازه ٢٨٨ من تبريز منهاى ٤٥ مثقال برسد بنابر احتياط واجب بايد زكات آن را بدهند، ٣- خرمايى كه به صورت نارس خلال آن را مصرف مى‌كنند، كه ظاهراً زكات آن واجب نمى‌باشد.

١٠٨- گندم و جو و خرما و كشمشى كه زكات آنها را داده‌اند اگر چند سال هم نزد مالك باقى بمانند زكات ندارند.

١٠٩- اگر گندم و جو و خرما و انگور از آب باران يا آب نهر آبيارى شوند، يا از

[١] - سُلْت دانه‌اى است به نرمى گندم كه خواص جو را دارد، و عَلَس نوعى از گندم است كه دو حبّه از آن در يك پوست قرار دارد و خوراك اهل صنعاء مى‌باشد.