فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١٥ - احكام كفاره اعتكاف

و چيزى- اعم از قضاء و استيناف و جبران- بر او نيست، و همچنين است حكم، هرگاه در اعتكاف واجب به سبب عهد يا قسم يا شرط ضمن عقد لازم، جواز رجوع از اعتكاف را شرط كرده باشد.

٩٣- اگر شخص معتكف در هنگام نيّت اعتكاف مستحب، با خدا شرط كند كه در بين اعتكاف هر وقت مشكلى برايش پيش آيد بتواند اعتكاف را بهم بزند، چنانچه مشكلى برايش پيش آيد و از اعتكاف خارج شود چيزى بر او نيست.

٩٤- وجوب قضاء اعتكاف فورى نيست؛ هرچند احوط است.

٩٥- هرگاه شخص معتكف در اثناء اعتكافى كه به سبب نذر و امثال آن بر او واجب شده است فوت كند، قضاء آن اعتكاف بر ولىّ او- پسر بزرگترش- واجب نيست؛ هرچند احوط است.

٩٦- اگر شخص معتكف نذر كرده باشد كه در حال اعتكاف روزه‌اى بگيرد، چنانچه اعتكاف خود را از روى نافرمانى- مثلًا با جماع- باطل كند و سپس از دنيا برود، بر ولىّ او- پسر بزرگترش- واجب نيست قضاء آن روزه را بجا آورد؛ بلى، اگر نذر كرده باشد كه در حال اعتكاف روزه‌اى بگيرد، و در بين اعتكاف از دنيا برود، بايد ولىّ او- پسر بزرگترش- قضاء آن روزه را در حال اعتكاف بجا آورد، و چون بر ولىّ ميّت فقط قضاء نماز و روزه واجب فوت شده‌اى كه از روى عصيان و نافرمانى فوت نشده‌اند واجب مى‌باشد، در اين صورت وجوب قضاء اعتكاف بر او از باب مقدّمه قضاء روزه است.

احكام كفاره اعتكاف:

٩٧- اگر معتكف اعتكاف خود را با جماع- حتى در شب- باطل كند، بر او كفاره مخيّره مثل كفاره افطار عمدى روزه ماه رمضان واجب مى‌شود؛ هرچند احوط آن است كه كفاره مرتّبه مثل كفاره ظِهار بجا آورد؛ و بنابر اقوى با ابطال اعتكاف به سبب انجام سائر محرّمات، كفاره بر معتكف واجب نمى‌شود؛ هرچند احوط ثبوت آن است؛ بلكه‌