فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٥ - احكام مفطرات به لحاظ عمد و اختيار

مى‌گردد؛ بلكه آن چيزى كه از معده به داخل دهانش آمده است، اگر بلعيدن آن به هر دليل- اعم از حرمت آن چيز يا خباثت آن- حرام باشد، كفاره جمع بر او واجب است.

١٩٢- اگر كسى در شب ماه رمضان چيزى- مثلًا يك سكه طلا- را ببلعد، و بخواهد در بين روز كه روزه است آن را خارج نمايد، چنانچه با قى كردن آن را خارج كند روزه‌اش باطل مى‌شود؛ ولى اگر طورى آن را خارج كند كه قى بر آن صدق نكند- مثلًا با كشيدن نخ نامرئى كه يك سر آن را به دندان خود گره زده و سر ديگرش را به سكه گره زده و سكه را بلعيده است- روزه‌اش باطل نمى‌شود.

احكام مفطرات به لحاظ عمد و اختيار:

١٩٣- اگر انسان عمداً و با اختيار يكى از كارهايى كه روزه را باطل مى‌كنند انجام دهد، روزه او باطل مى‌شود؛ و چنانچه از روى عمد نباشد اشكال ندارد؛ ولى كسى كه جنب است اگر در شب ماه رمضان بخوابد و به تفصيلى كه در فقره (٨٦) گفته شد تا اذان صبح غسل نكند، روزه او باطل است.

١٩٤- اگر روزه‌دار يكى از كارهايى كه روزه را باطل مى‌كنند انجام دهد ولى معتقد باشد كه اين كار روزه را باطل نمى‌كند- مثلًا مى‌داند دروغ بستن به خدا و پيغمبران و جانشينانشان روزه را باطل مى‌كند ولى معتقد باشد آن كلامى كه مى‌گويد دروغ نيست- با انجام آن كار روزه‌اش باطل نمى‌شود.

١٩٥- اگر روزه‌دار سهواً يا از روى غفلت يا فراموشى يكى از كارهايى كه روزه را باطل مى‌كنند انجام دهد، روزه‌اش باطل نمى‌شود؛ و اگر به خيال اينكه روزه‌اش باطل شده است عمداً دوباره يكى از آن كارها را انجام دهد، روزه او باطل مى‌شود.

١٩٦- اگر يكى از مبطلات روزه را بطور قهرى بر روى روزه‌دار انجام دهند روزه‌اش باطل نمى‌شود، پس اگر مثلًا به زور چيزى در گلوى او بريزند روزه‌اش باطل نمى‌گردد؛ اما اگر مجبورش كنند كه خودش روزه‌اش را باطل كند- مثلًا به او بگويند اگر غذاء نخورى ضرر مالى يا جانى به تو مى‌زنيم و او براى جلوگيرى از ضرر چيزى بخورد-