فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠٠ - چهارم - تعيين

مسجد، ١٠- مباح بودن اقامت در مسجد، ١١- مأذون بودن اجير و زن و فرزند.

اول- عقل:

٥- اعتكاف ديوانه در زمان ديوانگى باطل است، هرچند ديوانگى او ادوارى باشد، يعنى در بعضى از ايام به اين مرض مبتلا گردد، و همچنين اعتكاف افراد مست و كسانى كه به طريق ديگر عقل خود را از دست داده‌اند صحيح نيست.

٦- بنابر اقوى در صحت اعتكاف بلوغ شرط نيست و بچّه مميّز نيز مى‌تواند اعتكاف نمايد.

دوم- اسلام و ايمان:

٧- اعتكاف كافر و كسى كه معتقد به ولايت ائمّه معصومين اثنى عشر عليهم السلام نيست باطل مى‌باشد.

٨- اگر شخص معتكف در بين روزهاى اعتكاف مرتدّ شود، اعتكاف او باطل مى‌گردد، هرچند فوراً توبه كند؛ و بنابر احوط اگر ارتداد او در شب باشد نيز اعتكافش باطل مى‌شود، و همچنين است اگر در بين روزهاى اعتكاف يا در شبهاى آن از مذهب شيعه اثنى عشرى برگردد و مخالف شود.

سوم- قصد قربت:

٩- اعتكاف از عبادات است، و بايد با قصد قربةً الى اللّه انجام شود.

چهارم- تعيين:

١٠- هرگاه چند اعتكاف بر ذمّه كسى باشد، هنگام نيت اعتكاف بايد آن را معيّن نمايد، و لو بطور اجمال.

١١- قصد وجه- قصد وجوب يا استحباب- در اعتكاف لازم نيست، و چنانچه كسى اشتباهاً بجاى اعتكاف مستحب اعتكاف واجب را قصد كند و يا بجاى اعتكاف واجب اعتكاف مستحب را قصد نمايد- هرچند بر وجه تقييد باشد- اشكال ندارد.

١٢- وقت نيّت اعتكاف پيش از طلوع فجر است، ولى اگر كسى اول شب يا در بين آن نيّت كند كه از صبح فردا در اعتكاف باشد قربةً الى اللّه اشكال ندارد، چون داعى‌