فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠١ - چهارم - تعيين

قُربى- انگيزه قربةً الى اللّه- قابل استمرار است.

١٣- اعتكاف به نيابت از ميّت صحيح است، و به نيابت از زنده هم به قصد رجاء مانعى ندارد.

١٤- عدول كردن از اعتكافى به اعتكاف ديگر جائز نيست، اگرچه هر دو اعتكاف، واجب يا هر دو مستحب باشند.

١٥- اگر كسى اعتكافى را به نيابت از ميتى شروع كند، نمى‌تواند نيّت آن را به نيابت از شخص زنده يا به نيابت از ميّت ديگر برگرداند، و نيز اگر براى خودش معتكف شده است، نمى‌تواند نيّت را براى شخص ديگر عدول دهد.

١٦- ظاهراً يك اعتكاف نبايد به نيابت از دو نفر انجام گيرد؛ بلى، جائز است انسان بدون قصد نيابت از كسى معتكف شود، و پس از پايان اعتكاف ثواب آن را براى يك يا چند ميّت يا براى چند نفر كه بعضى از آنها زنده و بعضى ديگر ميت هستند هديه نمايد.

١٧- كسى كه مى‌خواهد اعتكاف نمايد، جائز است در وقت نيّت اعتكاف شرط كند كه هر وقت بخواهد- اعم از اينكه عذرى برايش پيش آيد يا نه- بتواند آن را بهم بزند، حتى در روز سوم؛ ولى جائز نيست شرط كند كه با بقاء اعتكاف منافيات آن بر او جائز باشد، مثلًا شرط كند كه در حال اعتكاف جماع و مانند آن بر او جائز باشد.

١٨- شرط بهم زدن اعتكاف بايد در حال نيّت اعتكاف واقع شود، و چنانچه پيش از نيّت يا بعد از آن واقع شود فائده ندارد، هرچند پيش از دخول در روز سوم باشد؛ و اگر در حال نيّت چنين چيزى- بهم زدن اعتكاف- را شرط كند و بعد از آن شرط خود را اسقاط نمايد، ظاهراً شرط ساقط نمى‌شود؛ هرچند بنابر احوط آثار سقوط بر آن مترتب مى‌باشد.

١٩- كسى كه نذر مى‌كند اعتكاف نمايد- اعم از اينكه نذر او مقيّد به روزهاى معيّن باشد يا مقيد به روزهاى معيّن نباشد، متتابع باشد يا غير متتابع- جائز است در هنگام جارى كردن صيغه نذر، بهم زدن اعتكاف را شرط كند، مثلًا بگويد: