فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩٠ - پنجم - إبطال روزه

ندارد، بلكه اگر شخص تا يك لحظه به غروب مانده كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد، صحيح است كه نيت روزه مستحبى كند.

دوم- باقى ماندن بر جنابت از روى عمد:

٣٤٧- باقى ماندن بر جنابت از روى عمد تا طلوع فجر صادق- به اين معنى كه كسى كه وظيفه‌اش غسل است غسل نكند يا اگر وظيفه‌اش تيمم است تيمم نكند- در روزه ماه رمضان و قضاء روزه ماه رمضان و روزه‌هاى واجب معيّن جائز نيست، و موجب بطلان روزه مى‌باشد؛ ولى در روزه‌هاى واجب غير معيّن و روزه مستحب- اگرچه به سبب نذر يا عهد يا قسم يا شرط ضمن عقد لازم، واجب شده باشد- اشكال ندارد.

سوم- باقى ماندن بر جنابت از روى غير عمد:

٣٤٨- اگر كسى در روزه واجبى غير از روزه قضاء ماه رمضان تا طلوع فجر صادق- اذان صبح- جنب بماند، و باقى ماندن او بر جنابت از روى عمد نباشد، چه وقت آن روزه معيّن باشد و چه وقت آن معيّن نباشد روزه او صحيح است.

چهارم- محتلم شدن پيش از اذان صبح:

٣٤٩- در تمام اقسام روزه اگر روزه‌دار بعد از اذان صبح از خواب بيدار شود و ببيند در خواب محتلم شده است مى‌تواند آن روز را روزه بگيرد؛ مگر در روزه قضاء ماه رمضان، كه اگر بداند پيش از اذان صبح محتلم شده است، چنانچه وقت روزه‌اش تنگ نباشد نمى‌تواند آن روز را روزه بگيرد.

پنجم- إبطال روزه:

٣٥٠- إبطال هيچ يك از روزه‌هاى واجب بدون عذر جائز نيست؛ مگر دو مورد:

اول: روزه واجب به سبب نذر يا عهد يا قسم يا شرط ضمن عقد لازم يا استيجار،