فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥١ - كفارات مربوط به تقصير

كفاره مزبوره را بپردازد.

١٤٨- اگر شخص محرم به احرام عمره تمتع از روى فراموشى تقصير را ترك كند و براى حجّ تمتع احرام ببندد، عمره و حجّ تمتع او صحيح مى‌باشند، ولى احتياط آن است كه يك گوسفند به عنوان كفاره بپردازد و بعد تقصير را انجام دهد؛ و احتياط آن است كه اول كفاره را بدهد و بعد تقصير نمايد. ١٤٩- اگر كسى در عمره تمتع از روى فراموشى تقصير را ترك كند و پس از بازگشت به وطن خود متذكر شود كه تقصير عمره تمتع را انجام نداده است، اعمالش صحيح مى‌باشند ولى بايد يك گوسفند به عنوان كفاره در مكّه معظّمه قربانى كند.

١٥٠- تقصير كردن پيش از انجام سعى بين صفا و مروة حرام است، و اگر كسى از روى علم و عمد پيش از انجام سعى تقصير نمايد، بايد كفاره بدهد، به اين صورت كه اگر موى خود را به عنوان تقصير ازاله كرده است، بايد كفاره ازاله مو و اگر ناخن خود را كوتاه كرده است بايد كفاره كوتاه كردن ناخن را بپردازد.

١٥١- اگر كسى در بين سعى از روى علم و عمد تقصير كند، بايد سعى را تمام كند و تقصير را اعاده نمايد، بلكه اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله هم در بين سعى تقصير نمايد، بايد سعى را به اتمام برساند و تقصير را اعاده كند، البته در صورتى كه از روى علم و عمد تقصير كرده باشد بايد كفاره بدهد، به اين صورت كه اگر موى خود را به عنوان تقصير ازاله كرده است بايد كفاره ازاله مو و اگر ناخن خود را كوتاه كرده است بايد كفاره كوتاه كردن ناخن را بپردازد.

١٥٢- اگر كسى بعد از انجام سعى و پيش از انجام تقصير با همسر خود نزديكى كند، اگرچه جاهل به حكم باشد بايد يك شتر به عنوان كفاره بدهد، و اگر نمى‌تواند شتر بدهد بايد يك گاو بدهد، و اگر اين را هم نمى‌تواند بايد يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد؛ و در اين مسأله اگر زن، محرمه و راضى به اين عمل باشد نيز بايد كفاره مذكوره را بدهد؛ ولى اگر شوهرش او را مجبور كرده باشد، شوهر بايد كفاره او را بپردازد.

١٥٣- اگر كسى پس از اتمام عمره تمتع از روى علم و عمد سر خود را بتراشد،