فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٢ - پنجم - باطل كردن اعتكاف

چهارم- بريدن زن موى خود را در مصيبت:

٧- هرگاه زنى در مصيبت موى سر خود را ببرد، بايد كفاره بدهد و كفاره آن اين است كه يا يك بنده آزاد كند يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد و يا شصت فقير را اطعام نمايد، و هر كدام از اين سه امر را انجام دهد مُجزى است.

٨- در حرمت بريدن زن موى سر خود را، فرقى نيست بين بريدن همه آن يا بريدن مقدارى از آن- البته مقدارى كه عرفاً صدق كند او موى خود را بريده است- همچنانكه فرقى نيست بين آنكه موى سر خود را در مرگ همسرش ببرد يا در مرگ شخص ديگرى غير از همسرش.

پنجم- باطل كردن اعتكاف:

٩- هرگاه معتكف با زن خود جماع كند، اعتكافش باطل مى‌شود، و واجب است مانند كفاره افطار عمدى روزه رمضان- كه در فقره (٢) بيان شد- كفاره بدهد؛ هرچند احوط آن است كه كفّاره مرتّبه ظِهار را- كه در فقره (١٨) بيان مى‌شود- انجام دهد.

١٠- هرگاه كسى اعتكاف واجب غير معيّن را در روز ماه رمضان به سبب جماع فاسد كند، بايد دو كفاره بدهد: ١- كفاره اعتكاف، ٢- كفاره باطل كردن روزه، و همچنين است اگر در اعتكاف، روزه قضاء ماه رمضان بگيرد و بعد از زوال آن را با جماع فاسد كند.

١١- اگر كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد كه در ايام معيّنى از ماه رمضان اعتكاف كند و آن اعتكاف را در روز رمضان با جماع فاسد كند، بايد سه كفاره بدهد: ١- كفاره اعتكاف، ٢- كفاره افطار عمدى روزه رمضان، ٣- كفاره تخلف نذر يا عهد يا قسم.

١٢- كفاره مربوط به پنج عمل مذكور را كفاره مخيّره نامند، زيرا مكلف بين انجام سه كار مخير است، و هر كدام را كه انجام دهد مجزى است.

١٣- هرگاه كفاره مخيّره بر شخصى واجب شود، كافى نيست كه كفاره را از دو نوع بدهد، پس اگر مثلًا در كفاره افطار عمدى روزه رمضان يك ماه روزه بگيرد و سى نفر مسكين را اطعام نمايد، و يا در كفّاره مخالفت با نذر پنج مسكين را سير كند و پنج نفر