فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٩ - پنجم - رساندن غبار غليظ به حلق

و بعد بفهمد آنچه را نسبت داده است راست بود، روزه او صحيح است؛ ولى بهتر است قضاء آن روزه را بجا آورد.

١٤٨- اگر روزه‌دار عمداً دورغى را كه شخص ديگرى ساخته است به خدا يا پيغمبران يا جانشينان آنها نسبت دهد، روزه‌اش باطل مى‌شود؛ ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته است نقل كند اشكال ندارد.

١٤٩- اگر مثلًا از روزه‌دار بپرسند آيا پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله چنين مطلبى فرموده‌اند؟ و او جايى كه در جواب بايد بگويد خير، عمداً بگويد بلى، يا جايى كه بايد بگويد بلى، عمداً بگويد خير، روزه‌اش باطل مى‌شود.

١٥٠- اگر كسى از قول خدا يا پيغمبران يا جانشينان آنها حرف راستى را بگويد و بعد بگويد دروغ گفتم، يا مثلًا در شب دروغى را به آنان نسبت بدهد و فرداى آن كه روزه است بگويد آنچه ديشب گفتم راست است، روزه‌اش باطل مى‌شود.

پنجم- رساندن غبار غليظ به حلق:

١٥١- رساندن غبار غليظ به حلق- يعنى مخرج خاء- روزه را باطل مى‌كند، چه آن غبار از چيزى باشد كه خوردنش حلال است مانند آرد و چه از چيزى باشد كه خوردنش حرام است مانند خاك، چه آن غبار با جارو كردن بلند شود و چه با غير آن مانند وزش باد و ...؛ و بنابر احتياط واجب روزه‌دار نبايد غبارى را هم كه غليظ نيست به حلق برساند.

١٥٢- اگر با وزش باد غبار غليظى پيدا شود و روزه‌دار با اينكه متوجه است مواظبت نكند و آن غبار به حلق او برسد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

١٥٣- احتياط واجب آن است كه روزه‌دار بخار غليظ و دود سيگار و تنباكو و ... را هم به حلق نرساند.

١٥٤- اگر كسى مواظبت نكند و غبار يا بخار يا دودى كه مبطل روزه است داخل حلق او شود، چنانچه نمى‌دانست كه به حلق مى‌رسد روزه‌اش صحيح است؛ و اگر مى‌دانست، روزه‌اش باطل مى‌شود.