فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٩ - مستحبات مربوط به عاملين زكات

شانزدهم: به همين كيفيت ادامه دهد- يعنى به همين ترتيب قسمتى را كه مالك اختيار نكرده است به دو قسمت تقسيم كند، و مالك را در انتخاب سهم خود مخيّر نمايد، و هر كدام را كه مالك انتخاب كرد به او اعتراض نكند- تا مقدارى كه وافى به حقّ الله است در مال او باقى بماند.

هفدهم: پس از اينكه مقدار وافى به حقّ الله باقى ماند، آن مقدار را بگيرد.

هجدهم: چنانچه مالك بگويد اين تقسيم را قبول ندارم، از او بپذيرد و مال اخذ شده را با بقيّه مخلوط كند و پس از آن دوباره مثل حالت اول تقسيم بندى نمايد- و در هر مرحله از تقسيم مالك را در انتخاب مخيّر بگذارد، و پس از انتخاب، به او اعتراض نكند- تا حقّ الله را از مال او اخذ نمايد.

نوزدهم: هنگامى كه حقّ اللّه را اخذ كرد، چيزى از آن را به مصرف خوراك خود نرساند؛ مگر با اعتدال و دلسوزى و با حفظ امانت.

بيستم: همه آنچه را كه جمع آورى كرده است با رعايت عدالت و احسان ببرد و به امام عليه السلام يا نائب آن حضرت برساند.

بيست و يكم: اگر كسى را براى بردن حيواناتى كه بابت زكات گرفته است معيّن كرده، به او سفارش كند كه بين مادران و بچه‌ها فاصله نيندازد.

بيست و دوم: آن حيوانات را طورى ندوشد كه به بچه‌هاى آنها لطمه وارد شود.

بيست و سوم: شترانى را كه بابت زكات گرفته است با سوار شدن بر آنها خسته نكند، بلكه با آنها به عدالت رفتار كند.

بيست و چهارم: در بين راه هر كجا كه آب هست، حيواناتى را كه بابت زكات گرفته است كنار آب ببرد تا آب بياشامند.

بيست و پنجم: براى استراحت آن حيوانات، آنها را به جايى كه سر سبز است و گياه دارد ببرد.

بيست و ششم: اگر خود آن حيوانات براى استراحت و چريدن به جاى سر سبز بروند، مانع رفتن آنها نشود و آنها را به جاده خشك و خالى از گياه برنگرداند.