فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠١ - چهارم - رسيدن به حد نصاب

يك زكات بر او واجب نيست، و چنانچه يك گوساله يك ساله را به قصد زكات بدهد زكات واجب را اداء كرده است؛ لكن اگر بيش از حدّ نصاب را مالك باشد- مثلًا مالك سى و پنج رأس گاو باشد- و سه سال زكات آنها را نداده باشد، بابت حدّ نصاب- سى رأس گاو- براى هر سالى كه زكات نداده است يك گوساله بر او واجب است، و بايد سه رأس گوساله به عنوان زكات بدهد، و بعد از آن براى زكات سالهاى بعد بايد سال جديد قرار دهد.

و اگر كسى به اندازه نصاب سوم يا چهارم گوسفند يا تعدادى بالاتر از آنها را مالك باشد و يا به اندازه نصاب دوم گاو يا تعدادى بالاتر از آن را مالك باشد، و چند سال زكات آنها را نداده باشد، بايد براى پرداخت زكات واجب به گونه‌اى كه در فقره بعد بيان مى‌شود رفتار نمايد.

٧٩- هرگاه كسى مثلًا بيست و شش شتر- كه نصاب ششم است- داشته باشد و مثلًا بيست و دو سال زكات آنها را نداده باشد، بايد براى سال اول يك شتر كه سال اول آن تمام شده و داخل سال دوم شده است بدهد، و براى سال دوم پنج گوسفند بدهد، و براى سال سوم چهار گوسفند بدهد، و همچنين ادامه دهد تا اينكه كمتر از بيست شتر براى او بماند، كه زكات آن سه گوسفند است، و همينطور به صورت نزولى ادامه بدهد تا به حدّ كمتر از پنج شتر برسد، كه زكات به آن تعلق نمى‌گيرد.

توضيح اين مثال: فقهاء ما هر پنج گوسفند را مساوى يك شتر فرض نموده‌اند، پس يك گوسفند يك پنجم يك شتر مى‌باشد، بنابر اين در مثال فوق كسى كه بيست و دو سال زكات نداده است وقتى يك شتر كه داخل سال دوم شده است بابت زكات نصاب ششم- بيست و شش شتر- بدهد، زكات نصاب ششم را اداء كرده است، و پس از اداء آن بايد زكات نصاب قبل از آن يعنى نصاب پنجم- بيست و پنج شتر- را كه پنج گوسفند است بابت سال دوم پرداخت نمايد.

و پس از اداء زكات نصاب پنجم، بايد زكات نصاب چهارم- بيست شتر- را كه چهار گوسفند است پرداخت كند، كه بايد به صورت نزولى زكات بيست و چهار شتر تا بيست‌