فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٩ - احكام كفاره روزه

روزهايى كه بايد پى در پى روزه بگيرد بدون عذر يك روز روزه نگيرد يا از روى عمد و اختيار وقتى شروع كند كه در بين آن به روزى برسد كه روزه آن روز بر او واجب است- مثلًا در بين آن به روزى برسد كه نذر كرده است در آن روز روزه بگيرد- بايد روزه‌ها را از سر بگيرد.

٢٦٢- كسى كه بايد دو ماه روزه كفاره بگيرد، اگر در بين روزهايى كه بايد پى در پى روزه بگيرد- يعنى در بين سى و يك روز- يكى از عذرهايى كه در فقره بعد بيان مى‌شوند براى او پيش آيد، بعد از برطرف شدن عذر واجب نيست روزه‌ها را از سر بگيرد، بلكه بايد بلافاصله بقيه آنها را بجا آورد.

٢٦٣- عذرهايى كه اگر در اثناء تتابع- پى در پى بودن- براى روزه‌دار پيش آيند خِلل به تتابع وارد نمى‌كنند عبارتند از:

١- اكراه، ٢- اضطرار، ٣- بيمارى، ٤- حيض، ٥- نفاس، ٦- مسافرتى كه از روى ضررورت باشد، ٧- هرگاه نيّت روزه را فراموش كند و يادش نيايد مگر بعد از گذشتن محل تدارك، يعنى بعد از ظهر يادش بيايد، ٨- هرگاه اعتبار تتابع- پى در پى بودن- را فراموش كند، و در بين روزه‌هاى متتابع- پى در پى- روزه ديگرى را نيّت كند، و بعد از زوال متذكر شود، ٩- هرگاه بدون اختيار او روزه‌اى ديگر در بين روزه‌هاى متتابع واجب شود، مثل اينكه كفاره را فراموش كند، و روزه‌اى ديگر نيّت كند، و يادش نيايد مگر بعد از ظهر، ١٠- پيش از آنكه كفاره بر او واجب شود سبب ديگرى براى وجوب روزه موجود شده باشد، مثلًا نذر كرده باشد كه هر پنجشنبه روزه‌دار باشد، كه در اين صورت فاصله شدن آن روزه در اثناء تتابع اشكال ندارد، و به سبب اين عذر نبايد در كفاره مخيّره خصال ديگر كفاره- غير از روزه- را اختيار كند؛ بلى، هرگاه پيش از آنكه كفاره بر او واجب شود مثلًا نذر كرده باشد كه تمام عمر خود را روزه بگيرد، در اين صورت لازم است سائر خصال كفاره- غير از روزه- را اختيار نمايد.

٢٦٤- كسى كه بايد دو ماه روزه كفاره بگيرد، اگر در بين روزهايى كه بايد پى در پى‌