دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٧ - ٣/ ٢ گرفتارى پيروان اهل بيت در روزگار غيبت

اسلام، بيرون و در كورى و اختلاف و گم‌راهى فرو روند.

بنى اميّه! شما را چه مى‌شود؟ راه را نيابيد، اى بنى اميّه! بنى عبّاس! شما را چه مى‌شود؟ بدبخت شويد!

در بنى اميّه، جز ستمگر، و در بنى عبّاس، جز تجاوزگرِ نافرمانِ سرپيچى كننده از دستورهاى خداوند نيست و كشندگان فرزندانم و درندگان پرده حرمتم اند. اين جماعت زورگو همواره مانند سگان، بر حرام دنيا هجوم مى‌آورند و در درياهاى هلاكت و رودهاى خون، فرو مى‌روند تا آن گاه كه فرزند غايبْ شده‌ام از چشم مردم، ناپيدا شود و مردم در فقدانش يا كشته شدنش و يا مرگش، به هم بريزند، فتنه بالا گيرد و بلا فرود آيد و عصبيت جنگ افروزد و مردم در دينشان غلو و بر اين اتّفاق كنند كه حجّت، از ميان رفته و امامت، باطل است. در آن سال، حج‌گزاران از شيعه على و دشمنان او، براى جستجو و يافتن جانشين پيشينيان به حج مى‌روند؛ امّا نه از او نشانه‌اى ديده مى‌شود و نه خبرى مى‌آيد و نه بازمانده‌اى شناخته مى‌گردد.

آن هنگام، به پيروان على، دشنام داده مى‌شود. دشمنانش آنها را دشنام مى‌دهند و بدكاران و اشرار، به سخن و زبان بر آنها چيره مى‌شوند تا آن جا كه امّت، حيران مى‌مانند و به وحشت مى‌افتند و دهان به دهان مى‌گردد كه حجّت، از ميان رفته و امامت، باطل شده است. به خداى على سوگند، حجّت امّت، همان روزگار هم بر سر آنها ايستاده و در همان راه‌هاى مردم قدم مى‌زند. به خانه‌ها و كاخ‌هايشان وارد مى‌شود و در شرق و غرب اين عالم مى‌چرخد. گفته‌ها را مى‌شنود و به مردم سلام مى‌دهد. مى‌بيند؛ ولى ديده نمى‌شود تا زمان و موعدش برسد و نداى منادى از