دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢١

و [من‌] با فرستاده هشدار دهنده‌ات و با على، امير هدايتگر مؤمنان- كه درودهاى خدا بر او باد- و با حسنِ سَرور و با حسين شهيد، دو نوه پيامبرت، و با فاطمه بتول (از دنيا بريده) و با على بن الحسين، زيور عابدان و داراى پيشانى پينه‌بسته [از فراوانى سجده‌]، و محمّد بن على، شكافنده علمت، و با جعفر بن محمّد صادق- كه بر پيمان و وعده‌اش با تو پابرجا بود- و موسى بن جعفر، خويشتندار در برابر خواسته‌هايش و قيام كننده به عهدت، و با على بن موسى الرضا، رضايتمند به حُكمت، و با محمّد بن على، داناى فاضل و پسنديده ميان مؤمنان، و با على بن محمّد، امانتدار مورد اعتماد و هدايتگر راهجويان، و با حسن بن على، پاك پاكيزه و گنجور وصيّان، به تو تقرّب مى‌جويم، و نيز با امام قائم عادل منتظَر، مهدى عليه السلام، امام ما و فرزند امام ما- كه درودهاى خدا بر همه آنان باد- به تو تقرّب مى‌جويم.

اى كه شكوهمند و بزرگى و شايسته شُكوه و جلال و عفو و رحمت هستى! اى كه قدرت دارد و لطف مى‌كند! ناتوانى‌ام را به تو شِكوه مى‌كنم و نيز آنچه از آرزويم در باره يگانگى و ژرفاى شناختت نرسيدم، و با نام‌گذارى سپيد [و نورانى‌] و بزرگ‌ترين وحدت- كه هر كه پشت كرد و روى گرداند، به آن نرسيد-، به تو روى مى‌آورم. به بزرگ‌ترين حجابت و به والاترين كلمات كاملت- كه سراى بلا را از آن آفريدى و كسى را كه دوست داشتى، در جنّة المأوى (بوستان‌سرا)[١] جاى دادى-، ايمان آوردم و به پيشى گرفتگان و انسان‌هاى راستين پايدار، [همان‌] مؤمنان قرار

[١]. برگرفته از ترجمه قرآن جناب آقاى موسوى گرمارودى.