دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢ - ٢/ ٧ ابو نعيم، محمودى، علان، ابو هيثم، ابو جعفر و علوى

سوى توست و چهره‌ها براى تو در خشوع و گردن‌ها براى تو فرو افتاده و داورى در كارها با توست. اى بهترين درخواست شده و اى بهترين بخشنده! اى راستگو! اى آفريدگار! اى آن كه خُلف وعده نمى‌كنى! اى آن كه به دعا فرمان و اجابت را وعده دادى! اى آن كه گفت: «مرا بخوانيد تا جوابتان گويم»![١] اى آن كه گفت: «هر گاه بندگانم از تو در باره من پرسند، بى گمان، من نزديكم. دعاى دعا كننده را هر گاه كه مرا بخواند، پاسخ مى‌دهم. پس مرا اجابت كنند و به من ايمان آورند؛ باشد كه راه يابند»![٢] اى آن كه گفت: «اى بندگان من كه در باره خودتان اسراف كرده‌ايد! از رحمت خدا نوميد نشويد. خداوند، همه گناهان را مى‌آمرزد. او آمرزنده مهربان است»!"».[٣]

آن گاه پس از اين دعا به راست و چپ نگريست و فرمود: «آيا مى‌دانيد كه امير مؤمنان عليه السلام در سجده شكر چه مى‌گفت؟».

گفتيم: چه مى‌گفت؟

فرمود: «چنين مى‌گفت:" اى آن كه اصرار مصرّان، او را جز جود و كرم نمى‌افزايد! اى آن كه گنجينه‌هاى آسمان‌ها و زمين، از آنِ اوست! اى آن كه گنجينه‌هاى آنچه ريز و درشت است، براى اوست! بدكارىِ من مانع نيكوكارى تو نمى‌شود. از تو مى‌خواهم تا با من آن كنى كه شايسته آنى، كه تو اهل بخشش و كرم و گذشتى. پروردگارا! خداوندا! با من آن كن كه سزاوار آنى، كه تو بر عقوبت من قادرى و من مستحقّ آنم و دليل و عذرى هم نزد تو ندارم. با همه گناهانم، نزد تو مى‌آيم و به آنها اقرار مى‌كنم تا از من در گذرى و تو به آنها داناتر از منى. با هر گناهى كه مرتكب شده‌ام و هر خطايى كه بر دوش كشيده‌ام و هر زشتى‌اى كه انجام داده‌ام،

[١]. غافر: آيه ٦٠.

[٢]. بقره: آيه ١٨٦.

[٣]. زمر: آيه ٥٣.