دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٢ - دليل وقوع رؤيت

در دوران غيبت كبرا همانند غيبت صغرا، هر چند در دايره‌اى محدودتر، اثبات مى‌كنند. حديث نخست، در معتبرترين كتاب حديثى، الكافى، به نقل از امام صادق عليه السلام اين گونه آمده است:

لِلقَائِمِ غَيْبَتانِ إِحداهُما قَصيرَة وَ الاخرى‌ طَويلَة. الْغَيبَةُ الْأُولى‌ لا يَعلَمُ بِمَكانِهِ فيها إِلّا خاصَّة شيعَتِهِ وَ الاخرَى لَايَعْلَمُ بِمَكانِهِ فيها إِلَّا خَاصَّة مَواليهِ.[١]

قائم، دو غيبت دارد: يكى كوتاه و ديگرى طولانى. درغيبت نخست، جز خواصّ شيعه، جاى او را نمى‌دانند و در غيبت ديگر، جز خواص و بستگانش، جاى او را نمى‌دانند.

حديث بعدى نيز در الغيبةى نعمانى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه اين گونه آمده است:

إِنَّ لِصاحِبِ هذَا الأمرِ غَيبَتَينِ إِحداهُما تَطُولُ حَتّى‌ يَقُولَ بَعضُهُمْ ماتَ وَ بَعضُهُم يَقُولُ قُتِلَ وَ بَعضُهُم يَقُولُ ذَهَبَ فَلا يَبقَى عَلى‌ أَمرِهِ مِن أَصحابِهِ إِلّا نَفَرٌ يَسيرٌ لا يَطَّلِعُ عَلى‌ مَوضِعِهِ أَحَدٌ مِن وَلىٍّ وَ لا غَيْرِهِ إِلّا المَولَى الَّذي يَلى أَمرَهُ.[٢]

صاحب اين امر (قيام)، دو غيبت دارد: يكى از آنها به درازا مى‌كشد، تا آن جا كه برخى مى‌گويند: مرده است و برخى ديگر مى‌گويند: كشته شده و برخى ديگر مى‌گويند: رفته است، تا آن جا كه جز چند تن اندك از يارانش بر عقيده به او نمى‌مانند. هيچ كس از دوست و غير دوست، از جاى او آگاه نمى‌شود، مگر

[١]. ر. ك: ج ٣ ص ١٢٦ ح ٥٢٧.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ١٧١ ح ٥. نيز ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٣ ص ١٢٨ ح ٥٣٠.