دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٢ - ٣/ ١٤ كسانى كه سيد ابن طاووس گزارش كرده

جمعه، حسن بن بقلى، شخصى را به من معرّفى كرد كه ظاهر الصلاح و نامش عبد المحسن و از اهالى دشت و صحراى عراق بود كه به حلّه آمده بود و مى‌گفت:

مولايش مهدى- كه درودها و سلام خدا بر او باد- را در عالم بيدارى ديده است.[١]

سيّد على بن طاووس مى‌گويد كه: در روزگار خودم، گروهى را ديده‌ام كه مى‌گويند: مهدى- كه درودهاى خدا بر او باد- را ديده‌اند و برخى از آنان ورقه‌ها و رساله‌هايى را كه بر او عرضه شده است، آورده‌اند. از جمله كسى كه درستى آنچه را برايم گفت، باور دارم، ولى اجازه بردن نامش را نداد، برايم گفت كه از خداى متعال درخواست مى‌كرده كه زيارت مهدى عليه السلام را روزىِ او كند و در عالم رؤيا مى‌بيند كه در فلان زمان، او را خواهد ديد.

او در مزار مولايمان موسى بن جعفر عليه السلام [در كاظمين‌] بوده كه وقت فرا مى‌رسد و او صدايى را مى‌شنود كه پيش از آن، به هنگام زيارت امام جواد عليه السلام [كه كنار مزار امام كاظم عليه السلام است‌] شنيده بود؛ امّا به سوى آن نمى‌رود و داخل مى‌شود و در قسمت پايين پاى ضريح امام كاظم عليه السلام مى‌ايستد، و كسى بيرون مى‌رود كه او اعتقاد داشت مهدى عليه السلام بوده است و همراهى داشته و او را ديده؛ امّا از سر ادب حضور ايشان، [پيش نرفته و] سخنى نگفته است.[٢]

سيّد على بن طاووس مى‌گويد: كسى كه در بيدارى و نه خواب، امام زمان عليه السلام را ديده، در روز يكشنبه- كه روز امير مؤمنان عليه السلام است- ايشان را اين گونه زيارت مى‌كند: «سلام بر شاخسار نبوى و درخت بزرگ نورافشان هاشمى كه نبوّت را ميوه و امامت را ثمر داده است و بر دو آرميده در كنارت: آدم و نوح! سلام بر تو و خاندان پاك و طاهرت! سلام بر تو و بر فرشتگان حلقه زده به تو كه گرداگرد قبر را فرا

[١]. رسالة عدم مضايقة الفوائت( چاپ شده در مجلّه تراثنا: سال دوم، ش ٢ و ٣، ص ٣٤٩، جنّة المأوى( چاپ شده در بحار الأنوار: ج ٥٣): ص ٢٠٩ ح ٢)، نجم الثاقب: ص ٢٨٦ ح ١١.

[٢]. بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٥٣( به نقل از فرج المهموم)، نجم الثاقب: ص ٢٩٢ ح ١٣.