دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢١ - ٣/ ١٤ كسانى كه سيد ابن طاووس گزارش كرده

٣/ ١٣: عطوه علوى‌

٨٢٥. على بن عيسى اربلى‌ مى‌گويد: سيّد باقى، فرزند عطوه علوى حسينى، برايم حكايت كرد كه پدرش، عطوه، باد فتق داشت و زيدى‌مذهب بود. او تمايل پسرانش به مذهب اماميّه را نمى‌پسنديد و مى‌گفت: شما را تصديق نمى‌كنم و عقيده شما را نمى‌پذيرم، تا آن كه صاحبتان- يعنى مهدى- بيايد و مرا از اين بيمارى شفا دهد! و اين را مكرّر مى‌گفت. زمانى، وقت نماز عشا گرد هم بوديم كه پدرمان فريادى كشيد و از ما كمك خواست و ما به شتاب رفتيم. گفت: در پى صاحبتان (مهدى عليه السلام) برويد كه هم‌اكنون از نزد من بيرون رفت. ما بيرون رفتيم؛ امّا كسى را نديديم و باز گشتيم و ماجرا را جويا شديم. گفت: شخصى بر من وارد شد و فرمود: «اى عطوه!».

گفتم: تو كيستى؟

فرمود: «من صاحب (امام) پسرانت هستم و آمده‌ام تا تو را از اين بيمارى شفا دهم». سپس دستش را دراز كرد و جاى فتقم را فشرد و من دست كشيدم؛ امّا اثرى نبود.

فرزند او گفت: او مانند آهو و بدون هيچ درد و بيمارى [مى‌دويد] و اين داستان، مشهور شده بود و من اين داستان را از كسى ديگر غير از پسر او پرسيدم و او خبر داد و تأييد كرد.[١]

٣/ ١٤: كسانى كه سيد ابن طاووس گزارش كرده‌

٨٢٦. سيّد على بن طاووس‌ نقل كرده است كه: براى زيارت اوّل رجب، از نجف بيرون آمديم و شب جمعه، بيست و هفت جمادى الآخر سال ٦٤١ ق، رسيديم. روز

[١]. كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٨٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٦٥.