دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٢ - ٣/ ٧ ابو الحسن على بن محمد علوى

ركن و مقام بالا مى‌برند و مردم به هنگام يأس از [ظهور] من، بيعت مى‌كنند».

ما به ساحل دريا رفتيم و او تصميم گرفت از دريا بگذرد و من به او گفتم: اى سَرور من! به خدا سوگند، من از دريا مى‌ترسم!

او فرمود: «واى بر تو! من با تو هستم و مى‌ترسى؟!».

گفتم: نه؛ امّا مى‌ترسم. و او سوار [كشتى‌] شد و من باز گشتم.[١]

٣/ ٦: سيّد حسنى جبلى، ثائر باللَّه‌

٨١٨. شيخ منتجب الدين رازى‌[٢] نقل كرده است كه: سيّد ثائر باللَّه، فرزند مهدى فرزند ثائر باللَّه حسنى جبلى،[٣] زيدى‌مذهب بود و ادّعاى امامت زيديه را داشت و در گيلان شورش كرد و سپس مستبصر و امامى‌مذهب شد. او احاديثى را روايت كرده و ادّعاى زيارت صاحب الأمر عليه السلام را داشت و احاديثى را از ايشان روايت مى‌كرد.[٤]

٣/ ٧: ابو الحسن على بن محمّد علوى‌

٨١٩. شيخ منتجب الدين رازى‌ مى‌گويد: سيّد، عين السادة (چشم سادات)، ابو الحسن، على بن محمّد بن على بن قاسم علوى شعرانى، عالمى صالح بوده و صاحب الأمر عليه السلام را

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٢٩٩ ح ٢٥٥، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣١٨ ح ٤١.

[٢]. شيخ على بن عبيد اللَّه بن حسن بن حسين بن بابويه قمى، مشهور به شيخ منتجب الدين( ٥٠٤- بعد از ٥٨٥ ق): فاضل، عالم، مورد اعتماد و محدّثى راستگو و حافظ حديث بوده است. او نام استادان و عالمان را از شيخ طوسى تا روزگار خودش فهرست كرده است( أمل الآمل: ج ٢ ص ١٩٤ ش ٥٨٣، أعيان الشيعة: ج ٨ ص ٢٨٦، الفهرست، منتجب الدين: ص ٥، معالم العلماء: ص ٢٨).

[٣]. ظاهراً او ابو الفضل جعفر بن محمّد بن حسن شاعر، از فرزندان عمر اشرف، متوفّاى ٣٤٨ ق مشهور به« الثائرباللَّه» و« السيّد الأبيض» است( أعيان الشيعة: ج ٤ ص ١٧٦، أمل الآمل: ج ١ ص ٤٧ ش ١٢٢).

[٤]. الفهرست، منتجب الدين: ص ٣٤ ش ٦٤، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٧٧، نجم الثاقب: ص ٣٣٠ ح ٣٤.