در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٧٧ - ويژگى هاى كفار

(كفروا): كفر در لغت به معنى پوشاندن است.[١] به كشاورز هم كافر مى‌گويند زيرا دانه‌ها را در زير خاك پنهان مى‌كند. أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ‌[٢]؛ كشاورزان از محصول آنها تعجب كردند. علت اين كه به فردى كه منكر خداوند است كافر مى‌گويند اين است كه حق را مى‌پوشاند و به زبان نمى‌آورد.

اگر (كفروا) را به معنى ماضى بگيريم، معنى آيه اين مى‌شود كه كسانى كه ايمان آوردند، سپس كافر شدند، همانند مرتد كه ايمان مى‌آورد و بعد كافر مى‌شود كَيفَ يهْدِي اللّهُ قَوْمًا كَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ‌[٣]، خداوند چگونه قومى را كه بعد از ايمان آوردن كافر شدند، هدايت كند و شاهد بر آن (كفروا بعد ايمانهم) است. اما اين آيه (ان الذين كفروا) چنين نيست بلكه (كفروا) دراينجا به معنى (الكافرين) است، يعنى كافران آنهايى هستند كه چه انذار بشوند يا نشوند ايمان نمى‌آورند.

حال سؤالى مطرح مى‌شود كه مسلمين از اول كه مسلمان نبودند، بلكه اول دعوت پيامبر را شنيدند و بعد ايمان آوردند. اصلًا مگر فلسفه بعثت پيامبران انذار و تبشير نيست؟ حال اين آيه چگونه مى‌فرمايد انذار بكنى يا نكنى فايده‌اى به حال آنها ندارد، زيرا آنها ايمان نمى‌آورند؟

عده‌اى براى حل اين مشكل راه حل را درمحدود كردن آيه به‌

[١]. راغب، مفردات، ذيل ماده« كفر».

[٢]. سوره حديد، آيه ٢٠.

[٣]. سوره آل عمران، آيه ٨٦.