در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٨٤

يعنى: «اى شيعيان با سوره قدر با مخالفان ما احتجاج كنيد تا پيروز شويد. به خدا قسم كه پس از پيامبر (ص) اين سوره حجت خدا بر مردم است و اين سوره سرور دين شما و نهايت علم ما است. اى شيعيان! با سوره حم والكتاب هم احتجاج كنيد، چون اين سوره مخصوص واليان امر بعد از رسول الله (ص) است».

آيه پنج‌

سَلَامٌ هِي حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ؛ آن شب تا طلوع فجر همهاش سلامت است.

«سلام»، يعنى عارى بودن از آفات ظاهرى، و باطنى‌[١] اين آيه اشاره به اين واقعيت دارد كه رحمت الهى شامل همه بندگانى ميشود كه به سوى او ميروند و به درگاه او راز و نياز ميكنند. در اين آيه نكات بلاغى چندى نهفته است كه به برخى از آنها اشاره ميشود.

«سلام»، مصدر يا اسم مصدر به معنى سلامت است. در آيه ديگرى نيز اين واژه بهكار رفته است: قُلْنَا يا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ‌.[٢] «سلام»، خبر مقدم براى «هى» و مفيد اختصاص است؛ يعنى اين شب فقط سلامتى است. نكره بودن «سلام» نيز براى عظمت است و موقعى كه خبر مصدر باشد، مانند: «علىّ عدلٌ»، مبالغه را ميرساند، يعنى اين شب در نهايت سلامتى است.

[١]. راغب، مفردات الفاظ القرآن، ص ٤٢١، ذيل ماده« سلم».

[٢]. سوره انبياء، آيه ٦٩.