در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٢٤ - برنامه هاى خودسازى پيامبر

نشان دهد.

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ* وَ ما أَدْراكَ ما سَقَرُ؛ به همين زودى او را به سوى سقر مى‌كشانم. تو چه مى‌دانى سقر چيست؟

خداوند با اين سخن باد دماغ او را خالى مى‌كند و شخصيت ساختگى و وهمى او را نابود مى‌سازد زيرا در اين آيات از آن القاب و عناوين خبرى نيست و به جاى آنها تحقير شده و سبك شمرده شده است.

لا تُبْقِى وَ لا تَذَرُ* لَوَّاحَة لِّلْبَشَر؛ سقر آتشى است كه چيزى را باقى نمى‌گذارد و همه چيز را محو و نابود مى‌سازد.

عَلَيهَا تِسْعَة عَشَرَ؛ مأموران نوزدهگانه بر آن گماشته شده‌اند.

وَ مَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَة وَ مَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَة لِّلَّذِينَ كَفَرُوا لِيسْتَيقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَ يزْدَادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيمَانًا وَ لَا يرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ لِيقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَ الْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا؛ در اين آيه شريفه به ترتيب، مطالب زير آمده است:

١- ما اصحاب آتش را جز ملائكه قرار نداديم، در اينجا منظور از اصحاب آتش، معذبين در جهنم نيستند؛ بلكه مقصود مأمورين جهنمند كه از آنها گاهى به خزّان جهنم و گاهى به زبانيه جهنم تعبير مى‌شود. مأمورينى كه در فراز پيش گفته شد: عَلَيهَا تِسْعَة عَشَرَ. گويى برخى گمان مى‌كردند آنها مردمان معمولى هستند؛ چنانچه نقل شده است:

«هنگامى كه اين آيه شريفه نازل شد، ابوجهل گفت: اى گروه قريش! مأمورين خداوند كه مأموريت دارند شما را عذاب داده و شكنجه كنند نوزده نفرند، آيا صد نفر از شما با اين كثرت در دست‌