در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٩٣ - معناى توكل

را به سختى فرو گرفتيم. اگر كافر باشيد در روزى كه كودكان را پير مى‌گرداند چگونه در امان مانيد؟ در آن روز آسمان بشكافد و وعده خدا به وقوع بپيوندد. اين تذكارى است؛ پس هر كه بخواهد راهى به سوى پروردگارش آغاز كند.

مفردات‌

مراد از «طعاماً ذاغُصَّة» همان ضريع و زقّوم مى‌باشد.

نقل شده است كه پيامبر (ص) وقتى اين آيه را از فردى كه آن را قرائت مى‌كرد شنيد از هوش رفت.[١] و نيز روايت شده است آن حضرت روزه داشت پس طعامى پيش او آوردند در اين هنگام اين آيه را نزد ايشان خواندند، حضرت طعام را نخورد و فرمود: برداريد آن را. در شب دوم هم اين صحنه تكرار شد و همچنين در شب سوم.[٢]

«ترجف»: از رجفة است به معناى زلزله و لرزش شديد.

«الكثيب»: شن انباشته، از كثب به معناى گردآوردن و جمع كردن است.

«مَهيل»: از هيل است به معناى جارى و روان.

«شاهد» و شهيد از شهادت مشتق شده است و به معناى حضور است و در استعمالات عرفى به معناى گواه و كشته شدن در ميدان جنگ است؛ و شايد اين نامگذارى به مناسبت حضور شهيد در جبهه و

[١]. زمخشرى، الكشاف، ج ٤، ص ٦٤٠.

[٢]. همان، ص ٦٤١.