در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٣٣ - معناى يوم

دعا ميكنيم و ميگوييم: خداوندا! مريض ما را شفا بده و يا خداوندا! به من مال و غذا بده، اينها همه موارد جزئى است و خداوند مستقيماً با اين امور جزئى سر و كار دارد و به آنها عالم است.

غرض اينكه خداوند هميشه در حال آفرينشگرى است و عالم و جهان هستى دم به دم وابسته فيض او هستند. مرحوم بلاغى، شأن را به أمر معنا كرده است. «هو فى شأن»، اى هو فى أمر من الأمور. خداوند دم به دم احوال و اشياء را تجديد ميكند.

خاطره‌اى در باره «كل يوم هو فى شأن»

من در ايام جوانى كتابى در رد بهائيت به نام «جمال أبهى» نوشته بودم. بهائى‌ها فكر كرده بودند كه اين كتاب را يك بهائى نوشته است؛ زيرا عنوان كتاب فريبنده بود.

اسم مؤلف نيز به صورت اختصارى چاپ شده بود: ع. م. بهايى‌ها فكر ميكردند اين كتاب از كتاب‌هاى بهائيت است و در عرض دو سه ماه همه ١٠٠٠٠ نسخه چاپ شده را خريدند، ولى بعد متوجه شدند كه اين كتاب در ردّ بهائيت است. پس از مدتى مرا شناسايى كردند و يك نفر از آنها آمد پيش من و گفت: من اين كتاب را به ١٢ تومان خريدهام، كتابتان را پس بگيريد و ١٢ تومان به من بدهيد. من گفتم: كتاب فروخته شده پس گرفته نميشود. گفت: من اين كتاب را ميبرم و پاره ميكنم و در جوى آب مياندازم. گفتم: همهاش را بخر و پاره كن و در آب بينداز. من دوباره چاپ ميكنم و سود بيشترى هم عايدم ميشود. وقتى ديد من اهميت ندادم، از راه ديگرى وارد شد و گفت: دو سؤال از شما ميپرسم، اگر جواب داديد من اين كتاب را پس‌