در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٥٠ - مقصود از نفس واحده چيست؟

مطرح بوده كه آيا طبيعت ثالثه در انسان وجود دارد يا خير؟

اين بحث در ابواب متعددى از فقه- نكاح، نظر، ارث و ...- داراى كاربرد است. ظاهراً دانش بشرى هم هنوز نتوانسته است به اين سؤال پاسخ دهد و در اين كه خنثاى مشكل را در كدام گروه قرار دهد، در مانده است و فقه نيز نتوانسته است اين مسأله را حل كند. گرچه در مورد حيوانات دو رگه احكامى را وضع كرده، اما صورت مسأله همچنان مبهم باقى مانده است. گويا اين مسأله از اسرار خداوند است و نتوان براى آن پاسخى يافت.

٢. نكته ديگر در زمينه «نفس واحده» در آيه شريفه است. همه مفسران مقصود از نفس واحده در اين آيه و آيات مشابه ديگر را، حضرت آدم (ع) مى‌دانند. اما سؤالى در اينجا اذهان را به خود مشغول مى‌كند. در دو آيه سوره اعراف پس از اين كه مى‌فرمايد خداوند همه شما را از نفس واحده يعنى آدم (ع) آفريد و جفتش را نيز از او قرار داد تا در كنار او آرامش گيرد، ادامه مى‌دهد هنگامى كه با او نزديكى كرد و زن حامله شد و حمل خفيف يعنى با نطفه برداشت و روزگارى گذشت و شكم زن سنگين گشت، آن دو از خداوند خواستند كه اگر به ما فرزند صالحى عطا كنى- يعنى فرزندى كه از نظر جسمى سالم باشد- ما حتماً از شكرگزاران خواهيم بود، اما وقتى خداوند فرزند صالح و سالمى به آنها داد آن دو براى خدا شريك قائل شدند.

سؤال اين است كه اگر مراد از نفس واحده حضرت آدم (ع) است چگونه با اين كه از پيامبران بوده، براى خدا شريك آورده و مورد نكوهش آيه قرار گرفته است؟ آيا اين دو قسمت از آيات از