در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٤٨ - اهداف تشكيل خانواده

مسئوليت مى‌شود. شايد سرّ اين كه خداوند ضمن توصيه به ازدواج مى‌فرمايد: وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيبَاتِ‌[١]، و يا إِن يكُونُوا فُقَرَاء يغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ‌[٢]، همين باشد، يعنى فردى كه تشكيل خانواده مى‌دهد و مسئوليت خانواده را پذيرا مى‌شود، در واقع احساس مسئوليت كرده و به دنبال كسب روزى مى‌رود. البته ما منكر اين مسأله نيستيم كه خداوند به كسى كه ازدواج كرده و مسئوليت زندگى را پذيرفته، توفيق و بركت عطا فرمايد و نمى‌خواهيم همه چيز را مادى معنا كنيم، اما ازدواج اين اثر طبيعى را هم به دنبال خود دارد.

در روايت آمده است كه شخصى نزد پيامبر (ص) از فقر شكايت كرد. حضرت به وى توصيه ازدواج فرمود.[٣] ممكن است اين روايت براى ما عجيب باشد و تصور كنيم شخصى كه خانه و وضعيت اقتصادى مطلوبى ندارد اگر ازدواج كند، وضع او بدتر مى‌شود نه بهتر! اما اين روايت در واقع مى‌خواهد بفرمايد كه انسان مجرد احساس مسؤليت كمترى دارد؛ ولى وقتى ازدواج كرد معمولًا تلاش بيشترى از خود نشان مى‌دهد و بالطبع وضعيت مطلوب‌ترى پيدا مى‌كند.

٤- در آيه‌اى ديگر تعبير شده است: هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَ‌[٤]. همان‌گونه كه لباس، انسان را از گرما و سرما حفظ مى‌كند، عيوب او را مى‌پوشاند و به او شخصيت مى‌دهد، مرد و زن بايد نسبت به يكديگر

[١]. سوره نحل، آيه ٧٢.

[٢]. سوره نور، آيه ٣٢.

[٣]. حر عاملى، وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ٢٥.

[٤]. سوره بقره، آيه ١٨٧.