در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٧٩ - ويژگى هاى كفار

مشركين و كفارى كه در زمان پيامبر اسلام زندگى مى‌كردند و حقانيت دين را درك كرده و معجزات پيامبر را مشاهده مى‌كردند و ايمان نمى‌آوردند و حق و حقيقت را مى‌پوشاندند، اين‌گونه افراد قابل هدايت نمى‌باشند و انذار در آنها تأثيرى ندارد، زيرا با اين كه حقيقت برايشان آشكار شد باز با جحد و عناد بر آن سرپوش گذاشتند و راه خود را عوض نكردند.

آيات پيرامون اوصاف متقين نيز حاوى قضاياى حقيقى است. اما بعد از آن يك قضيه خارجيه را بيان مى‌كند.

بيان مى‌كند: اين مردم كافر بعد از اينكه با پيامبر ودين اسلام آشنا شدند، عده‌اى همانند سلمان، ابوذر و عبدالله ابى، به اسلام ايمان آوردند و گروهى هم با شناخت حق و حقانيت به خاطر منافع خود و دشمنى با پيامبر اسلام، حقيقت را پنهان كردند و ايمان نياوردند. انذار يا عدم انذار براى اين‌گونه افراد مساوى است و اين خاصيت كفر نيست بلكه خاصيت آن افراد است.

البته علامه طباطبايى در ذيل آيه مى‌فرمايد: بعيد نيست كه آيه به كفار وبزرگان قريش اشاره داشته باشد.[١] به هر حال اگر به آنها هم اشاره كند از باب مصداق است.

لا يؤمنون‌: اين قسمت از آيه در واقع خبر دادن از غيب است و به پيامبر مى‌فرمايد چه انذار بكنى و چه نكنى، انذار تو فايده‌اى ندارد.

[١]. طباطبايى، الميزان، ج ١، ص ٥٢.