در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٩٥ - بيان چيست؟

ديگرى منتقل كند كه گاه از آن خوب استفاده ميكنند و گاه مورد سوء استفاده قرار ميگيرند.

دكتر رعدى، شاعر عرب، برادرش لال بوده است. يك شعرى براى برادرش سروده است و در آن ميگويد: برادر مقصود خودش را با نگاه كردن به من منتقل ميكند و چه نگاه نافذى. اى كاش خداوند الفاظ را ميگرفت و نگاه را به جاى آن مينشاند. بنابراين، نوع نگاه كردن نيز خود بيان است. اما به هر حال مهمترين ابزار بيان، همان زبان و تكلم است. طنطاوى در تفسيرش نوشته است كه تاكنون (وى ٨٤ سال پيش اين تفسير را نوشته است)، ٤٠٠٠ لغت و زبان در دنيا شناخته شده است. امروزه بايد زبان‌هاى مختلف دنيا بيش از اين باشد.

حال خدواند ميفرمايد: بالاترين نعمتى كه من به شما دادم، نعمت بيان است. شما فرض كنيد كه اگر انسانها وقتى صبح از خواب بيدار ميشوند، ديگر نتوانند مقصود خود را منتقل كنند؛ چه اتفاقى در دنيا ميافتد؟ بالاترين نعمت عمومى خداوند، بعد از قرآن و خلقت انسان، نعمت بيان است كه به همگان بخشيده است.

آيات پنج الى هفت‌

الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ () وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يسْجُدَانِ () وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ‌

اين چند آيه، نعمت‌هاى چهارم و پنجم و ششم و هفتم را بيان ميكنند. تا اينجا محور مباحث، انسان بود ولى از اينجا به بعد تجديد مطلع ميشود و منظومه شمسى و افلاك در محور مباحث قرار ميگيرند.