در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩٦ - ارث فرزندان و همسران

چيزى است كه (ميت) ترك كرده است و اگر (وارث) يك دختر باشد، پس براى او نصف (از مال ارث) است.

فقها وارثان ارث را سه طبقه دانسته‌اند كه طبقه اول مربوط به نزديكترين افراد به ميت است:

١) پدر؛ ٢) مادر؛ ٣) پسر؛ ٤) دختر، البته زن و شوهر با هر سه طبقه همراه مى‌باشند.

قبل از تشريع حكم ارث، عرب‌ها از تركه ميت به مادر او چيزى نمى‌دادند و مى‌گفتند او زن است و نبايد مالى به ارث ببرد؛ به زن و دختر هم چيزى نمى‌دادند؛ به بچه‌هاى ميت هم به اين علت كه بچه هستند مالى نمى‌دادند و مال ميت را ميان پدر، پسر و برادر ميت تقسيم مى‌كردند.

در تفاسير اهل سنت پيرامون آيه شريفه آمده است كه مردى در مدينه از دنيا رفت كه داراى همسر، دو دختر و يك برادر بود. بعد از فوتش، برادرش به خانه او آمد و همه اموالش را تصاحب كرد. زن متوفى نزد پيامبر اكرم (ص) آمد و نسبت به اين موضوع شكايت كرد. پيامبر (ص) مرد را احضار كرد و فرمود: اموال ميت را سه قسمت كن؛ دو سوم را به اين دخترها بده و يك هشتم را به اين زن واگذار كن و بقيه‌اش را خودت ببر.[١]

البته اين روايت از اهل سنت نقل شده و فقه شيعه برادر را جزو طبقه دوم مى‌داند كه تا يكى از افراد طبقه اول زنده هست، نوبت به افراد طبقه دوم نمى‌رسد.[٢]

[١]. واحدى نيشابورى، اسباب النزول، ص ٩٥

[٢]. محقق حلى، شرايع الاسلام، ج ٤، ص ١٧.