در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨٧ - موضوع ارث

درستى كه تو بسيار شنونده و بسيار دانا هستى.

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَى وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيسَ الذَّكَرُ كَالأُنثَى وَإِنِّي سَمَّيتُهَا مَرْيمَ وِإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيتَهَا مِنَ الشَّيطَانِ الرَّجِيمِ: پس زمانى كه بچه را زايمان كرد ديد كه دختر است، گفت خدايا من دختر به دنيا آوردم و براى خادمى بيت المقدس بايد پسر مى‌بود و خدا داناتر است به آنچه من وضع حمل كرده‌ام و پسر همانند دختر نيست و من نام او را مريم گذاشتم و او و فرزندانش را از وسوسه‌هاى شيطان در پناه تو قرار مى‌دهم. تو اجازه نده كه شيطان در آنها راه پيدا كند.

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيا: خداوند اين دختر را با يك پذيرش خوبى پذيرفت و در پناه خود گرفت و او را بزرگ كرد و به خوبى رشد داد و زكريا- كه شوهر خاله مريم بود- او را تحت تربيت و كفالت خود قرار داد.

كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيهَا زَكَرِيا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقاً قَالَ يا مَرْيمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ إنَّ اللّهَ يرْزُقُ مَن يشَاء بِغَيرِ حِسَابٍ‌: هرگاه زكريا در محراب بر مريم وارد مى‌شد روزى و غذايى نزد او مى‌يافت. با تعجب پرسيد: اين غذا از كجاست؟ مريم گفت از جانب خداوند است. همانا خداوند به هركس كه بخواهد بدون حساب روزى مى‌دهد.

اين‌ها نمونه‌اى از آياتى است كه به جنبه معنوى انسان پرداخته است. با توجه به اين نكات به بحث اصلى خود- خانواده در قرآن- باز مى‌گرديم كه به امور دنيوى انسان مربوط مى‌شود و در آن مباحثى همچون روابط اخلاقى و اقتصادى زن و شوهر، والدين و فرزندان و