یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٩ - یادداشت عبادت ( ماهیت عبادت )

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ١٥٩

هزاران در از خلق بر خود ببندی گرت باز باشد دری آسمانی

سفرهای علوی کند مرغ جانت گر از چنبر آز بازش برانی

گر از باغ انست گیاهی بیاید گیاهت نماید گل بوستانی

١٠. ان اللَّه تعالی جعل الذکر جلاء للقلوب. (نهج البلاغه) ١١. به قول ویلیام جیمز در ما غرایزی هست که ما را به دنیای دیگر پیوند میدهد، همانطور که غرایزی هست که به این دنیا پیوند میدهد.

١٢. الهی ما عبدتک خوفاً من نارک ... هبنی صبرت علی عذابک ... قوّ علی خدمتک جوارحی ...

١٣. سعدی:

دوش مرغی به صبح مینالید عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش

یکی از دوستان مخلص را مگر آواز من رسید به گوش

گفت باور نداشتم که تو را بانگ مرغی چنین کند مدهوش

گفتم این شرط آدمیت نیست مرغ تسبیح خوان و من خاموش

١٤. خلاصه بحث اول [١] این است که عبادت یک حالت روحانی و معنوی است، یعنی مبدأ و مقصد غیر مادی دارد. انسان با عبادت به یک احساس معنوی و غیر مادی خود پاسخ میدهد، حتی آنجا که یک امر مادی و خاکی را مورد پرستش قرار میدهد. این احساس