یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٣ - قلب

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٤٣٣

حدیث دیگری به طریق اهل سنت از رسول اکرم نقل میکند:

سئل رسول اللَّه صلی الله علیه و آله عن البر و الاثم. فقال: البر حسن الخلق و الاثم ما حاک فی نفسک و کرهت ان یطلع علیه الناس.

بعد در المیزان [١] میگوید:

اقول تبتنی علی قوله تعالی: و نفس و ما سوّیها. فالهمها فجورها و تقویها و تؤید ما تقدم من معنی الاثم.

در معنی «اثم» قبلًا در صفحه ١٧٣ همین قدر گفته شده: هو العمل السیئ المستتبع للتأخر فی امور الحیوة السعیدة.

در جلد ٥ محجة البیضاء، کتاب «شرح عجائب القلب» است. در صفحه ٣٣ بیان الفرق بین الالهام و التعلم است و تا آخر این باب (صفحه ٨١) از وساوس قلب و امثال اینها بحث میکند.

در اصول کافی، جلد ٢، صفحه ١٣٠ (باب ذم الدنیا و الزهد فیها) ضمن حدیثی:

عبداللَّه بن القاسم عن ابی عبداللَّه علیه السلام: اذا تخلی المؤمن من الدنیا سما و وجد حلاوة حب اللَّه و کان عند اهل الدنیا کأنه قد خولط و انما خالط القوم حلاوة حب اللَّه فلم یشتغلوا بغیره. قال و سمعته یقول: ان القلب اذا صفا ضاقت به الارض حتی یسمو.

قلب

راجع به اینکه قرآن دو مخاطب دارد و دو زبان دارد، یکی برای عقل و یکی برای قلب، رجوع شود به یادداشتهای شناخت قرآن